Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 maja 2014 r., które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło w dniu 3 czerwca 2014 r. J. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1253/13, oddalającym skargę J. S. o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1999/12.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego J. S. wskazała jako podstawę wznowienia postępowania art. 271 pkt 2, a także art. 273 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "Ppsa"). Podniosła, że wyznaczony z urzędu adwokat B. S. nie kontaktował się z nią, nie odpowiadał na telefony, działając na jej szkodę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zauważyć trzeba, że uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 Ppsa oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca domagała się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1253/13, oddalającego skargę J. S. o wymierzenie organowi (Burmistrzowi Miasta [...]) grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1999/12.
Skoro w sprawie zapadło prawomocne orzeczenie, a skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania, to należało ustalić, czy skarga ta opierała się na ustawowej podstawie wznowienia i czy została wniesiona w terminie określonym w art. 277 Ppsa.
Skarżąca w swojej skardze jako podstawę wznowienia postępowania wskazała art. 271 pkt 2 Ppsa, zgodnie z którym można żądać wznowienia, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. W stosunku do tej przesłanki wznowienia postępowania trzymiesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu.
W niniejszej sprawie skarżąca podała, że dowiedziała się o okolicznościach wydania wyroku tuż przed napisaniem skargi o wznowienie postępowania w dniu 27 maja 2014 r., wobec tego skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu.
Pozytywne ustalenie, że zostały spełnione niezbędne przesłanki skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania, spowodowało w dalszej kolejności konieczność zbadania, czy skarga wznowieniowa była dopuszczalna, a więc czy wskazana przez wnioskodawczynię podstawa wznowieniowa była merytorycznie uzasadniona. Obowiązek taki wynika z treści art. 281 Ppsa. Negatywny wynik wspomnianej oceny powoduje oddalenie skargi. Istnienie natomiast przyczyny wznowienia postępowania uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia, o ile treść zapadłego orzeczenia jest niewłaściwa, a jego zmianę lub uchylenie uzasadniają okoliczności będące podstawą wznowienia.
W ocenie Sądu orzekającego w sprawie niniejszej, wbrew zarzutom skargi, pełnomocnik J. S. - ustanowiony z urzędu - został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej w dniu 6 marca 2014 r., na której stawił się osobiście i zajął stanowisko w sprawie. Przedłożył także do akt sprawy pismo procesowe oraz złożył wniosek o doręczenie mu uzasadnienia zapadłego w tym dniu wyroku. Po zapoznaniu się z jego treścią, co wynika ze złożonej do akt opinii, nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Tym samym stanowisko skarżącej, że reprezentująca ją z urzędu adwokat B. S. nie wykazała żadnego zainteresowania sprawą oraz działała na jej szkodę, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym w aktach materiale dowodowym.
Z argumentacji skarżącej wynika, że ma ona zastrzeżenia odnośnie sposobu reprezentowania jej interesów przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. W tej kwestii należy stwierdzić, że przesłanki wznowieniowe nienależytego reprezentowania lub pozbawienia możliwości działania określone w art. 271 pkt 2 Ppsa nie występują w sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik nawet, gdy swoje obowiązki wykonuje w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków (postanowienie NSA z 15.02.2012 r., I GSK 155/12, LEX nr 1122866).
Natomiast zastrzeżenia strony co do sposobu wypełniania obowiązków przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie mogą być przedmiotem oceny Sądu administracyjnego. Relacje te podlegają aktom określającym zasady etyki zawodów prawniczych i ocenie właściwych organów samorządu zawodowego.
Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie może być mowy o pozbawieniu skarżącej możliwości działania w znaczeniu o jakim mowa w art. 271 pkt 2 Ppsa, natomiast dla podstawy wznowienia określonej w art. 273 § 2 Ppsa skarżąca w ogóle nie podała uzasadnienia, to Sąd na podstawie art. 282 § 2 Ppsa orzekł wyroku o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania. O przyznaniu pełnomocnikowi zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 Ppsa.