Uzasadnienie
W dniu 10 lipca 2013 r. "[...]" S.A. z siedzibą w A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Decyzją tą Minister uchylił własną decyzję z dnia [...] października 2012 r. nr [...] i orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1992 r. nr [...] - dotyczącej uwłaszczenia A."[...]" w A. szeregiem nieruchomości Skarbu Państwa, położonych w A. - w części odnoszącej się do działki nr [...] (powstałej ze zniesienia i podziału działek nr [...] i nr [...]) oraz o stwierdzeniu wydania wskazanej decyzji Wojewody [...] w zakresie odnoszącym się do działki nr [...], w części powstałej ze zniesienia i podziału działek nr [...] i nr [...], z naruszeniem prawa, gdyż nie jest możliwe stwierdzenie nieważności decyzji w tej części z przyczyny określonej w art. 156 § 2 kpa.
Pismem z dnia 22 lipca 2013 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że realizacja decyzji przed rozstrzygnięciem skargi doprowadzi do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków, a także do wyrządzenia znacznej szkody. Wykreślenie z księgi wieczystej prawa użytkowania wieczystego gruntu wpisanego na rzecz skarżącej spowoduje, że skarżąca utraci przysługujące jej prawo do gruntu i nie będzie mogła z niego korzystać. Przy czym przysługujące skarżącej prawo użytkowania wieczystego gruntu obciążone jest 2 hipotekami na rzecz Banku [...] S.A. zabezpieczającymi kredyty na działalność gospodarczą skarżącej. Prawo to jest obciążone także licznymi służebnościami gruntowymi, które w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji wygasną, co uniemożliwi uprawnionym podmiotom realizację uprawnień wynikających ze służebności powodując znaczną szkodę. Skutki wygaśnięcia tych praw mogą być niemożliwe do odwrócenia.
Jednocześnie na skutek wykonania kwestionowanej decyzji powstanie konieczność zwrotu przez skarżącą nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa i dokonania wzajemnych rozliczeń pomiędzy Skarbem Państwa a skarżącą, a później też dalszych rozliczeń w przeciwną stronę na skutek ewentualnego zwrotu nieruchomości przez Skarb Państwa na rzecz skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania.
Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.
Powołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja skarżącej, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zaskarżoną decyzją m.in. stwierdził nieważność decyzji uwłaszczeniowej Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1992 r. w części. Wprawdzie decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji uwłaszczeniowej zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, które co do zasady nie podlegają wykonaniu, jednak nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku wydania takiego aktu. Decyzja stwierdzająca nieważność uwłaszczenia może spowodować istotną zmianę stosunków w sferze prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej, przywrócone zostaje prawo byłego właściciela, który może dobrowolnie rozporządzić nieruchomością. Oznacza to, że istnieje realna możliwość zbycia nieruchomości, co rodzi niebezpieczeństwo obrotu prawnego przedmiotową nieruchomością, a co za tym idzie możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody. Organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał przy tym żadnych możliwości prawnych zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku np.
Sygn. akt I SA/Wa 1791/13 zawartej umowy sprzedaży. Ponadto w realiach przedmiotowej sprawy trzeba mieć na względzie, iż decyzję uwłaszczeniową poprzedzała decyzja wywłaszczeniowa Zastępcy Naczelnika Miasta i Gminy w W. z dnia [...] czerwca 1978 r. nr [...] (celem wywłaszczenia była budowa tkalni automatycznej dla A. Z.). Z materiału dowodowego wynika, że spadkobiercy byłych współwłaścicieli złożyli wnioski zwrot wywłaszczonej nieruchomości, a sprawa zwrotu wywłaszczonej nieruchomości nie została do chwili obecnej rozpatrzona. Nie bez znaczenia jest także fakt niezbędnego wykorzystywania nieruchomości związany z bieżącą działalnością skarżącej. Zatem w przypadku utraty prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości skarżącej grozi wyrządzenie znacznej szkody.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.