Uzasadnienie
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie w nadesłanym do wiadomości Sądu piśmie z dnia 14 kwietnia 2010 r. (k- 137) poinformowała, że w miejsce adwokata K. R. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata A. C.
W związku z powyższym wyznaczony z urzędu pełnomocnik wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2010 r. (k-166) zwrócił się do Sądu o przyznanie mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu skarżącemu informując, iż zapoznał się z obszernymi aktami sprawy i prawną analizą tychże akt, zapoznał się z treścią doręczonego mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, jak również opracował opinię w sprawie odmowy wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia.
W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik w złożonym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 20 powołanego rozporządzenia.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
U Z A S A D N I E N I E
Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z dnia 12 sierpnia 2010 r. poinformowała Sąd, że w sprawie oznaczonej niniejszą sygnaturą wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu w miejsce dotychczasowego nowego adwokata R. M.
W nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 16 września 2010 r. (k-173) wyznaczony pełnomocnik oświadczył, iż w związku ze stwierdzeniem braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zawiadomił o sporządzeniu opinii zawierającej uzasadnienie odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że opłaty te nie zostały mu zapłacone ani w całości ani w części.
Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w sprawie objętej skargą W. S., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że ustanowiony z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy adwokat R. M. prowadził sprawę ze skargi W. S. w drugiej instancji. Na tym etapie postępowania ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k- 173). Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.
W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu świadczonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180,00 złotych, która to kwota stanowi 75 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) przywołanego rozporządzenia. Kwota ta, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia powiększona zostaje o należny podatek od towarów i usług w wysokości 22%.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.