Uzasadnienie
W piśmie z 5 maja 2017 r. skarżący złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...].
Zarządzeniem z dnia 10 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał wniosek do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, gdyż przed tym Sądem toczy się postępowanie międzyinstancyjne w związku z ze złożoną przez skarżących skargą kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 28 lutego 2017 r.
We wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta W. skarżący podnieśli, iż decyzja z dnia [...] marca 2014 r. niedokładnie określa krąg osób na rzecz których powinno zostać ustanowione prawo użytkowania wieczystego, a także rażąco narusza przepisy prawa. Skarżący wskazali, że może dojść do sytuacji, "kiedy w sprawie losów nieruchomości położonej przy ul. [...] zostaną podjęte decyzje o trudnych do odwrócenia skutkach, np. nieruchomość ta zostanie sprzedana jedynie przez część osób uprawnionych, z pominięciem pozostałych, tj. moich Mocodawczyń, tym samym powodując realną szkodę w ich majątkach".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. uchylająca decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2016 r. i umarzająca w całości postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W ocenie Sądu, wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Niewłaściwe, zdaniem skarżących, określenie przez Prezydenta W. kręgu osób na rzecz których ustanowione zostało prawo użytkowania wieczystego, jak również ewentualna potencjalna możliwość zbycia tego prawa nie mogą stanowić przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Kwestie podmiotów na rzecz których ustanowione zostało prawo są zagadnieniami o charakterze merytorycznym rozstrzygniętym w ostatecznej decyzji.
Żądanie skarżących wyeliminowania decyzji Prezydenta z obrotu prawnego skutkowało umorzeniem postępowania nadzorczego.
Natomiast możliwość sprzedaży prawa użytkowania wieczystego na obecnym etapie postępowania nie została w żaden sposób uprawdopodobniona i opiera się na hipotezach skarżących. Jako zdarzenie przyszłe i niepewne, samo w sobie nie może stanowić podstawy do żądania wstrzymania decyzji Prezydenta W., tym bardziej, że decyzja ta nie kreuje żadnych praw i nie nakłada na skarżących obowiązków.
Mając na uwadze wszystkie ww. okoliczności Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.