Uzasadnienie
Adwokat H. O., działając w charakterze kuratora spadku po S. D., wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie wszczętej wniesioną przez nią skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 1990 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] z [...] lutego 1990 r. w częściach, w jakich decyzje te dotyczyły gruntu stanowiącego obecnie własność Miasta [...].
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W świetle art. 239 pkt 3 tej ustawy, z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zwolniony jest kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy.
Instytucja kuratora spadku ustanawianego na podstawie art. 666 § 1 k.p.c. w celu zabezpieczenia praw osób trzecich wynikających z nieobjętego w całości spadku wykazuje daleko idące podobieństwa do instytucji kuratora ustanawianego przez sąd prowadzący postępowanie dla osoby nieznanej z miejsca pobytu lub też przez sąd opiekuńczy dla osób nie posiadających zdolności do czynności prawnych (małoletni, osoby ubezwłasnowolnione). Kurator spadku ma obowiązek dbać o prawa i interesy osoby trzeciej, która nie może sama podejmować czynności w postępowaniu, zatem uprawniony jest do podejmowania czynności procesowych w takim postępowaniu. Niezasadnym byłoby więc wprowadzanie podziału eliminującego z kręgu osób zwolnionych od obowiązku ponoszenia kosztów w postępowaniu sądowoadministracyjnym kuratora spadku, tylko dlatego, że jego ustanowienie następuje w postępowaniu przed sądem powszechnym. Podobieństwa w regulacjach dotyczących kurateli, a szczególnie charakter tejże instytucji, nakazuje zatem przyjąć, że zwolnieniem podmiotowym wynikającym z art. 239 pkt 3 P.p.s.a. objęty jest również kurator spadku (postanowienie NSA z 17 marca 2010 r., I OZ 187/10, opublikowane w Centralnej Bazie Orzecznictwa na stronie: www.cbois.nsa.gov.pl), a zatem wnioskodawczyni nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w tej sprawie.
Mając zatem na uwadze brak podstaw prawnych do przyznania wnioskodawczyni zwolnienia od kosztów sądowych na mocy orzeczenia organu sądowego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 3.P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.