Uzasadnienie
M. S. i B. J. - reprezentowani przez adwokata E. M., pismem z dnia 15 grudnia 2009 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie w trybie art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewodzie [...] grzywny w związku z bezczynnością organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2009, sygn. akt I SA/Wa 1303/08.
W dniu 16 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżących uiściła w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od wniesionej skargi (k.18).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem w danej instancji pobiera się wpis stały lub stosunkowy. W myśl art. 221 powołanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 (w ust. tych skarga o wymierzenie organowi grzywny nie została wymieniona) wynosi 200 złotych.
W świetle uregulowań zawartych w powyższym rozporządzeniu, nie budzi wątpliwości Sądu, iż należny wpis w niniejszej sprawie jest wpisem stałym w wysokości 200 złotych. Skoro zatem skarga podlegała wpisowi stałemu i wniesiona została przez adwokata, to pełnomocnik miał obowiązek opłacić skargę w wysokości określonej w powołanym przepisie bez wezwania Sądu. Za wypełnienie tego obowiązku nie może być uznane uiszczenie opłaty w zaniżonej kwocie (100 złotych). Uiszczenie opłaty stanowiącej wpis stały w kwocie niższej od wymaganej jest bowiem tożsame z brakiem opłaty (postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt II OZ 1031/05 niepubl.).
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 221 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.