Uzasadnienie
M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "stanowisko Wydziału [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...]".
W uzasadnieniu zaznaczył, że wnosi skargę na zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. stanowisko ww. Wydziału w przedmiocie odmowy rozpatrzenia jego wniosku z dnia 2 maja 2011 r. w sprawie wynajęcia mieszkania socjalnego z Zasobów Lokalowych [...]. Powyższemu stanowisku zarzucił naruszenie uchwały Rady Miasta [...] nr [...] jak również ustawy o ochronie praw lokatorów.
W odpowiedzi na skargę Zastępca [...] wyjaśnił, że w zaskarżonym piśmie M. Z. został poinformowany o warunkach jakie należy spełnić, aby zakwalifikować się do przyznania lokalu mieszkalnego usytuowanego na terenie [...].
Ponadto organ wyjaśnił, że w dniu 28 czerwca 2011 r. Zarząd [...] podjął uchwalę nr [...] w sprawie odmowy zakwalifikowania oraz nieumieszczenia M. Z. na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga M. Z. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo Wydziału [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności rozważenia wymaga, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:
- 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
- 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,
- 4) mają charakter publicznoprawny oraz
- 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).
Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).
W ocenie Sądu skierowane do skarżącego pismo z dnia [...] maja 2011 r. nie posiada tej ostatniej cechy, bowiem brak jest bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków M. Z.. Zaskarżone pismo Wydziału [...] ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącego jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu.