Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 maja 2014 r. A.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] uchylająca decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lutego 2014 r. przyznającej świadczenie funduszu alimentacyjnego na E. Z..
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie.
Podczas rozprawy sądowej w dniu 26 listopada 2014 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej adw. M. P., cofnęła wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia. W przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy.