Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2016 r. (uzupełnionym pismem z dnia 8 grudnia 2016 r.) W.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 349/15. W uzasadnieniu skargi podniosła, że Prezydent [...] mimo sądowego zobowiązania do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. "[...] " (obecnie działka nr [...]) oraz wezwania przez skarżącą do wykonania powołanego wyroku, nie wydał w sprawie decyzji. Wobec czego skarżąca wniosła o:
- - wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej w przepisie art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.),
- - przyznanie od organu na rzecz skarżącej, na podstawie art. 157 § 7 powołanej ustawy, sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty mieszczącej się w wymiarze nałożonej grzywny, oraz
- - zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że pismem z dnia [...] listopada 2016 r. strona została poinformowana o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Z powołanego przez organ pisma wynika, że w sprawie zostało zlecone rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie aktualizacji operatu szacunkowego opisanej nieruchomości, a decyzja w sprawie zostanie wydana do [...] marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.), który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę.
Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę, wydanym na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Z analizy akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 349/15, uwzględnił skargę skarżącej i zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. " [...] " (obecnie działka nr [...]), w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zakreślony przez Sąd powołanym wyrokiem termin do wydania decyzji upłynął w dniu 25 lutego 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, Prezydent [...] nie wykonał powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2015 r. i to pomimo wezwania z dnia [...] maja 2016 r. przez skarżącą do wykonania wyroku oraz złożenia do Sądu przedmiotowej skargi z dnia 3 sierpnia 2016 r.
Stosownie do art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.) grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, że wystarczająco represyjną oraz dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jednocześnie, rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sąd uznał, że sytuacja taka nie zaistniała jeszcze w przedmiotowej sprawie.
Sąd nie dostrzega również obecnie potrzeby wymierzania organowi dodatkowej sankcji w postaci zasądzenia na rzecz skarżącej sumy pieniężnej, o której stanowi art. 154 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, jest to bowiem dodatkowy środek o charakterze dyscyplinująco-represyjnym i powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu, czyli w sytuacji, gdy brak jest obiektywnie weryfikowalnych okoliczności, które mogłyby tłumaczyć stan bezczynności organu, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez nałożenia tej sankcji organ sprawy nadal nie załatwi. Taka zaś sytuacja w rozpoznawanej sprawie obecnie nie zachodzi.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 154 § 1, § 2 oraz § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Na podstawie art. 154 § 7 powołanej ustawy w związku z jej art. 151, Sąd orzekł jak w punkcie 3 wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.