Uzasadnienie
W dniu 6 maja 2013 r. M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest nieuzasadniona. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu jest błędne pouczenie o środku zaskarżenia zawarte w orzeczeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Zgodnie z tym pouczeniem skarżąca wniosła sprzeciw, który skierowany został do Sądu Rejonowego dla [...] w [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy odrzucił pozew M.S., wskazując jako właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy sąd administracyjny. Sąd podkreślił również, że pouczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] co do sposobu zaskarżenia orzeczenia było błędne. Następnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w [...] Wydział [...], oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Pismem z dnia 23 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Sądu Okręgowego w [...], Wydział [...] o nadesłanie informacji, w jakiej dacie M.S. otrzymała postanowienie tego Sądu z dnia [...] lutego 2013 r. W odpowiedzi podano, że odpis przedmiotowego orzeczenia skarżąca odebrała w dniu 27 lutego 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Jednocześnie art. 87 § 2 i 4 P.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z kolei z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Rozpoznając wniosek skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał, że wniosek ten złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a., tj. po upływie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżąca o konieczności zaskarżenia orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dowiedziała się już z postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] Wydział [...]. Postanowienie to zostało jednak przez skarżącą zaskarżone do Sądu Okręgowego w [...], który postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. oddalił zażalenie. Postanowienie Sądu Okręgowego w [...] skarżąca otrzymała natomiast w dniu 27 lutego 2013 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał ten dzień za ostatni, najkorzystniejszy dla strony, termin od którego należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upłynął więc w dniu 6 marca 2013 r.
Skoro zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został przez skarżącą dopiero w dniu 6 maja 2013 r. (data prezentaty organu), to wniosek ten należało uznać za spóźniony.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.