Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 10 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1822/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Agnieszka Miernik przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Komisji [...] na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasad wynagradzania pracowników uczelni

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Komisja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], powołując się na przepis art. 36 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) - zwanej dalej Pszw - nazywając to pismo rozstrzygnięciem w sprawie zgodności z przepisami prawa postępowania władz [...]. W uzasadnieniu Komisja podniosła, że treść tego pisma ocenia jako nienależyte wykonywanie zadań przez Ministerstwo i jego pracowników oraz jako naruszenie interesów pracowników[...] w tym członków [...]. W skardze zarzucono Ministrowi brak odniesienia się do meritum sprawy, tj. błędów prawnych zawartych w zarządzeniu Rektora [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie wysokości wynagrodzenia pracowników [...] z tytułu wykonywania prac będących przedmiotem prawa autorskiego.

W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że ustalanie zasad wynagradzania pracowników uczelni należy do kompetencji pracodawcy, a spory pracownicze rozstrzyga sąd pracy. Organ wskazał, że materia unormowana kwestionowanym zarządzeniem nie może być przedmiotem działań nadzorczych Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, o których mowa w art. 36 Pszw. Zdaniem Ministra kwestie zakładowych uregulowań płacowych oraz prawidłowość działania pracodawcy nie mieszczą się w katalogu zagadnień z art. 33 i 36 tej ustawy, lecz mieszczą się w zakresie autonomii uczelni. Organ wyjaśnił, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, lecz ma charakter wyjaśniająco - informacyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga złożona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej Ppsa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

  1. 2) postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;
  2. 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  3. 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach;
  4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  7. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przykładem może być powoływany w skardze przepis art. 36 ust. 1 Pszw (art. 3 § 3 Ppsa).

Uszło jednak uwadze skarżącego, że zaskarżone pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, o którym mowa w art. 36 ust. 1 Pszw, lecz pismem o charakterze wyjaśniająco - informacyjnym. O takim charakterze pisma świadczy jego treść oraz stanowisko Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego zawarte w odpowiedzi na skargę. Z pism tych nie wynika, żeby Minister - zastosował art. 36 ust. 1 Pszw - i stwierdził nieważność decyzji rektora [...], tj. zarządzenia Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy również nie potwierdza tego, żeby Minister, na skutek sygnalizacji Komisji [...] dokonanej w piśmie z dnia 3 czerwca 2009 r., z urzędu wszczął postępowanie nadzorcze w oparciu o powyższy przepis.

Warto przy tym zasygnalizować, że niniejszą sprawę tworzy spór toczący się na płaszczyźnie pracodawca - organizacja związkowa reprezentująca pracowników zakładu pracy (uczelni). W tego typu sprawach - co do zasady - właściwy jest sąd powszechny, sąd pracy. Sprawy ze stosunków pracy, w tym o zgodność z prawem ustalonych warunków płacy są bowiem sprawami cywilnymi (art. 136 ustawy Pszw w zw. z art. 1 i 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego).

W tej sytuacji skoro pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nie jest żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 Ppsa, ani też rozstrzygnięciem nadzorczym, o którym mowa w art. 36 ust. 1 Pszw, to Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.