Uzasadnienie
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2003 r., [...], o odmowie uchylenia decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 1999 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. zezwalającą na założenie i przeprowadzenie podziemnego gazociągu oraz kabla światłowodowego na nieruchomości położonej w W., Gmina [...], oznaczonej jako działki nr [...], [...] i [...], stanowiącej własność K. i K.S.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że K.S. wystąpił o wznowienie postępowania – na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 8 k.p.a. - zakończonego ostateczną decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 1999 r. powołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2003 r., sygn. IV SA 4320/02.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wznowił postępowanie w sprawie, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. odmówił uchylenia decyzji z [...] stycznia 1999 r. stwierdzając w uzasadnieniu, że nie można uznać, aby wystąpiły powołane przez wnioskodawcę przesłanki wznowienia.
Po wznowieniu postępowania organ administracji zobowiązany jest ocenić, czy wystąpiły przesłanki z art. 145 § 1 k.p.a. Legalność decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 1999 r. ocenił Naczelny Sąd Administracyjny, który w wiążącym w sprawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2000 r., sygn. I SA 380/99 oddalił skargę. Niniejsze postępowanie wznowieniowe może dotyczyć tylko tych okoliczności, które nie były znane Sądowi w chwili wydania tego wyroku. Sprawa unieważnienia decyzji o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę gazociągu nie żadnego związku w wydaniem decyzji zezwalającej na przeprowadzenie inwestycji infrastrukturalnej. Powołany przez wnioskodawcę wyrok w sprawie IV SA 4320/02 nie stanowi podstawy do uznania, że w sprawie wystąpiły przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 lub 8 k.p.a.
Podnoszona przez wnioskodawców kwestia umowy o udostępnienie nieruchomości w celu budowy gazociągu była znana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu orzekania w sprawie I SA 380/99 i znajduje to potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku, w którym Sąd ocenił ustawowe warunki do wydania zezwolenia w tym zakresie. Tym samym okoliczności związane z istnieniem i wypowiedzeniem tej umowy nie mogą być obecnie ocenia w trybie art. 145 § 1 k.p.a.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K.S. wniósł o uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, gdyż decyzja lokalizacyjna zawierała warunek, iż traci ważność w razie nieuzyskania przez inwestora prawa do gruntu. NSA wyrokiem z 19 marca 2003 r., sygn. IV SA 4320/02 i IV SA 1563/02 stwierdził nieważność pozwolenia na budowę z dnia [...] sierpnia 1997 r. ponieważ inwestor nie uzyskał prawa do gruntu. Orzeczenie to, jak również decyzja lokalizacyjna z [...] grudnia 1994 r. przestała być ważna. Decyzja lokalizacyjna utraciła moc z mocy samego prawa – art. 42 ustawy o planowaniu przestrzennym.
Zawarcie umowy o udostępnienie nieruchomości czyni niedopuszczalnym wydanie decyzji o zezwoleniu na wejście na nieruchomość. Roszczenia inwestora i właściciela wynikające z umowy powinny być rozpatrywane przez sąd właściwy w sprawach cywilnych. Z wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] listopada 2002 r., [...] i Sądu Okręgowego z dnia [...] września 2003 r., [...], wynika, że inwestor zawarł z właścicielem nieruchomości skuteczną umowę o udostępnieniu nieruchomości za odszkodowaniem.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie.
Skarga jest uzasadniona, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane.
Zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji ma obowiązek zapewnić stronom czynny udział w każdym staniu postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Od tej ogólnej zasady organ może odstąpić tylko wówczas, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki z przyczyn określonych w § 2 tego artykułu. Taki przypadek w niniejszej sprawie nie występuje.
Postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 1999 r. zostało doręczone K. i K.S. Tylko tym osobom doręczono też decyzję z dnia [...] sierpnia 2003 r. o odmowie uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oraz decyzję wydaną w dniu [...] grudnia 2003 r., wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Z akt sprawy wynika natomiast, że po wydaniu decyzji w sprawie zezwolenia na wejście na nieruchomość ([...] grudnia 1998 r.) skarżący wraz z żoną K. darowali aktem notarialnym z dnia [...] maja 1999 r., Rep. [...], tę nieruchomość swojemu synowi C., ustanawiając równocześnie dla siebie służebność zamieszkiwania w części budynku mieszkalnego, który znajduje się na nieruchomości.
Z powyższego wynika, że w dniu złożenia wniosku o wznowienie postępowania ([...] marca 2003 r.) K.S. nie był już właścicielem nieruchomości, której dotyczyło postępowanie zakończone decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 1999 r.
Zmiana w stanie prawnym nieruchomości, wynikająca z powołanego wyżej aktu notarialnego, powodowała, że obecny jej właściciel (C.S.) stał się stroną postępowania w sprawach jej dotyczących i powinien być zawiadomiony o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] stycznia 1999 r. i brać udział w tym postępowaniu, jako jego strona.
Niezapewnienie C.S. udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżonymi decyzjami narusza art. 10 § 1 k.p.a. i daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).