Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., znak [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2010 r., znak [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r., znak [...], stwierdzającej nabycie przez Województwo [...] nieruchomości gruntowych położonych w K., oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] pow. [...] ha opisanych w księdze wieczystej KW [...] (obecnie KW [...]), prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla K. Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w K. Skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Województwo [...] zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) poprzez wydanie decyzji w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe w sprawie podlega zawieszeniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu tym wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat), sąd nie jest władny samodzielnie go rozstrzygnąć, a pozostaje ono w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i ma wpływ na jego treść.
Zarówno decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2010 r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2012 r. wydane zostały w oparciu o decyzję reprywatyzacyjną Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2009 r. [...], mocą których stwierdzono, że nieruchomości objęte decyzją komunalizacyjną Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nie podpadały pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Wyrokiem z dnia 22.02.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie IV SA/Wa 72/11 uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].11.2009 r. oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...].09.2008 r., jednakże Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24.04.2012 r. w sprawie I OSK 1239/11 uchylił ten wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.
Po kolejnym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2012 r. w sprawie IV SA/Wa 897/12 uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2009 r.
Zarówno Minister Skarbu Państwa, jak też skarżący, a także uczestnik postępowania zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012 r.
Zdaniem Sądu, powyższa sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej zależy od prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego w przedmiocie podpadania przedmiotowych nieruchomości pod działanie art. 2 ust. 1 dekretu Polskiego Komitetu Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji