Uzasadnienie
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2008 r. po rozpatrzeniu wniosku J. D. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] odmawiającą nadania J. D. licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami - utrzymał w mocy własną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury podał, że w dniu [...] kwietnia 2008 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna, przeprowadzając na wniosek J. D. postępowanie kwalifikacyjne o nadanie licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami ustaliła, że złożone dokumenty nie potwierdzają spełnienia warunków nadania licencji w zakresie dotyczącym wymaganego przygotowania do zawodu pośrednika w obrocie nieruchomościami, ponieważ z przedstawionego przez kandydata świadectwa ukończenia studiów podyplomowych z dnia [...] października 2005 r. nr [...] wynika, że kandydat ukończył studia w zakresie Rynku Nieruchomości, których program wskazuje na wycenę nieruchomości a nie pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Stanowi to niespełnienie wymogu określonego w art. 182 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 196 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Na podstawie negatywnego wyniku postępowania kwalifikacyjnego Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] maja 2008 r. odmówił nadania J. D. licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.
Pismem z dnia 18 maja 2008 r. J. D. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy twierdząc, że decyzja z dnia [...] maja 2008 r. jest błędna z uwagi na złą interpretację przepisu prawa przez członków Państwowej Komisji Egzaminacyjnej, polegającą na celowym zawężaniu nazwy studiów podyplomowych do studiów – pośrednictwo w obrocie nieruchomościami; ustawodawca zapisem "studiów podyplomowych z zakresu pośrednictwa" zamierzał rozszerzyć zakres tego pojęcia, a nie zawężać go, jak czyni Państwowa Komisja Kwalifikacyjna.
Wiceprzewodniczący Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej ds. pośrednictwa w obrocie nieruchomościami skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną, o czym kandydat został zawiadomiony.
W dniu [...] sierpnia 2008 r. w czasie przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego w trybie art. 127 § 3 kpa, Państwowa Komisja kwalifikacyjna stwierdziła, że ukończone przez kandydata studia podyplomowe z zakresu rynku nieruchomości nie spełniają minimum programowego określonego w załączniku do komunikatu Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2004 r. i co za tym idzie, nie spełniają wymogów z art. 182 ust. 1 pkt 4 2 związku z art. 196 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Minister Infrastruktury stwierdził, że zgodnie z art. 191 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej nadaje licencje zawodowe w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami na podstawie przeprowadzonego przez Państwową Komisję Kwalifikacyjną postępowania kwalifikacyjnego zakończonego wynikiem pozytywnym. Wynik tego postępowania jest wiążący dla organu administracji publicznej i stanowi podstawę do wydania świadectwa nadania licencji zawodowej bądź wydania decyzji o odmowie nadania licencji (wyrok WSA sygn. I SA 205/03).
Stosownie do art. 192 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odmowa nadania licencji zawodowej następuje w drodze decyzji. Z protokołu postępowania kwalifikacyjnego sporządzonego w dniu [...] kwietnia 2008 r. wynika, że postępowanie kwalifikacyjne zakończyło się wynikiem negatywnym, a z protokołu postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego w trybie art. 127 § 3 kpa w dniu [...] sierpnia 2008 r. wynika, że ocena z dnia [...] kwietnia 2008 r. nie uległa zmianie i pozostaje negatywna, co oznacza, że postępowanie kwalifikacyjne zostało zakończone wynikiem negatywnym.
Zdaniem Ministra Infrastruktury brak jest zatem podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji Ministra infrastruktury z dnia [...] maja 2008 r.
Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. D.; skarżący podniósł, że obecnie studia podyplomowe z zakresu pośrednictwa obejmują łącznie 205 godzin, a studia ukończone przez skarżącego Rynek Nieruchomości – 245 godzin, kurs 130 godzin – razem 375 godzin nauki; definicja "rynku nieruchomości" według profesor E. K. jest następująca: "Rynek Nieruchomości – kategoria ekonomiczna, rozpatrywana jako ogół warunków, w jakich odbywa się transfer praw do nieruchomości i zawierane są umowy stwarzające wzajemne prawa i obowiązki połączone z władaniem nieruchomościami."; zdaniem skarżącego, zostały naruszone jego prawa oraz wiara w państwo prawa; zarzucając działanie na szkodę skarżącego przez wadliwą interpretację przepisów ustawy, nieposzanowanie nabytej wiedzy, dyplomów i świadectw, utrudnianie dostępu do zawodu oraz brak nadzoru nad Państwową Komisją Kwalifikacyjną.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
- 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
- 2. Skarga jest zasadna.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa.
Minister Infrastruktury zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy własną decyzję odmawiającą nadania J. D. licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.
3. Zgodnie z art. 182 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.), licencję zawodową w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nadaje się osobie fizycznej, która: (1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych, (2) nie była karana za przestępstwa przeciwko mieniu, dokumentom, za przestępstwa gospodarcze, za fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych, znaków urzędowych, za składanie fałszywych zeznań oraz za przestępstwa skarbowe, (3) posiada wyższe wykształcenie, (4) ukończyła studia podyplomowe w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, (5) odbyła praktykę zawodową w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.
4. Z akt administracyjnych sprawy wynika, skarżący ukończył dwusemestralne Studia Podyplomowe w zakresie rynku nieruchomości. Przytoczony wyżej art. 182 ust. 1 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymaga ukończenia studiów podyplomowych w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Jeśli ustawodawca użył w tym przepisie sformułowania "w zakresie pośrednictwa", a nie "pośrednictwa", to oznacza, że użył kryterium rozszerzającego, a nie zawężającego. Oznacza to, że ustawodawca umożliwia nadanie licencji w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nie tylko osobie, która ukończyła studia podyplomowe "pośrednictwa" w obrocie nieruchomościami, ale również osobie, która ukończyła studia podyplomowe "w zakresie pośrednictwa" w obrocie nieruchomościami.
Organ nie wyjaśnił, na jakiej podstawie uznał, że studia podyplomowe, które ukończył skarżący, tj. Rynek Nieruchomości, a nie jak stwierdził organ – "w zakresie Rynku Nieruchomości", nie oznaczają spełnienia przesłanki z art. 182 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami – "ukończył studia podyplomowe w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.", zwłaszcza że na drugiej stronie świadectwa ukończenia studiów podyplomowych widnieje zapis "Program Studium uwzględnia "minimum programowe" ustalone przez Ministerstwo Infrastruktury."
5. Oznacza to, zdaniem Sądu, że organ administracji nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego sprawy, naruszając art. 7, 77 i 80 kpa, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynika sprawy. Uchybienia są na tyle istotne, że musiały skutkować uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej.
Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej rozważania Sądu, organ ponownie rozpatrzy niniejszą sprawę.
6. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.