Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 grudnia 2010 r., W. W. działający w imieniu C. D. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w G. z dnia [...] grudnia 1983 r. nr [...] w części dotyczącej ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości położonej w B., stanowiącej własność C. D., oznaczonej jako działki nr [...].
Składając skargę W. W. nie dołączył do niej umocowania, z którego wynikałoby upoważnienie do jej wniesienia i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu C. D. Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2011 r. Przewodniczący Wydziału wezwał W. W. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi i wypowiedzenie się czy spełnia przesłanki do bycia pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnej, wynikające z art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz nadesłanie jednego odpisu skargi.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone W. W. w dniu 16 lutego 2011 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 23 lutego 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z powyższych przepisów wynika, że pełnomocnik strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie W. W. nie wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił braków formalnych skargi, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do jej wniesienia i działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego, jak również nie nadesłał w wyznaczonym terminie wymaganego odpisu skargi.
Niewykonanie zarządzenia Sądu poprzez nienadesłanie odpisu skargi i brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Nadto wyjaśnić należy, że – jak wynika z odpisu skróconego aktu zgonu znajdującego się w aktach sprawy – W. W. zmarł w dniu [...] marca 2011 r. Jednakże fakt ten nie ma wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, bowiem obowiązek wykonania zarządzenia Sądu istniał w czasie 16 – 23 lutego 2011 r., kiedy W. W. jeszcze żył i posiadał zdolność sądową.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.