Uzasadnienie
M. F. pismem z dnia [...] września 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej nr [...] z dnia [...] kwietnia 1961 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lutego 1961 r., nr [...].
W dniu 23 września 2015 r. Sąd przekazał skargę zgodnie z właściwością Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju. W dniu 27 października 2016 r. organ przekazał skargę M. F. wraz z odpowiedzią na nią do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2015 r. (na adres do doręczeń). Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem, w dniu 21 września 2015 r. (następny dzień po dniach wolnych od pracy 19 i 20 września 2015 r.) Skarga została wprawdzie nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 18 września 2015 r., jednakże wniesiono ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zaś zgodnie z pouczeniem do organu wydającego zaskarżoną decyzję.
W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu uznać należy dzień przesłania jej przez Sąd na adres Ministra Infrastruktury i Rozwoju tj. 23 września 2015 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa, wobec czego podlega ona odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ppsa postanowił jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.