Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. Rektor Szkoły [...] w W. utrzymał w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej dla Studiów Dziennych Szkoły [...] z dnia [...] lipca 2005r. o ustaleniu listy osób przyjętych na studia dzienne w Szkole [...], w roku akademickim 2005/2006.
W uzasadnieniu decyzji Rektor wskazał, że decyzja Komisji Rekrutacyjnej jest prawidłowa, gdyż odwołujący się M. R. nie osiągnął w postępowaniu kwalifikacyjnym minimum punktowego, koniecznego do przyjęcia na studia dzienne w roku akademickim 2005/2006.
Na powyższą decyzję Rektora [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2005r., M. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc w jej uzasadnieniu m. in. naruszenie przepisów art. 141 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) poprzez wprowadzenie do egzaminu wstępnego testu badającego ogólne predyspozycje intelektualne kandydata do studiów ekonomicznych oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 6, 10 i art. 107 § 3 Kpa.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, wskazując w uzasadnieniu, iż zarzuty podniesione przez skarżącego są bezpodstawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd ten nie orzeka co do istoty sprawy, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym, procesowym oraz przepisami kompetencyjnymi.
Kontrola sądowo-administracyjna decyzji organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem, sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji.
Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że organ wydając kwestionowaną decyzję, nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji.
Podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji stanowił przepis art. 141 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym. W myśl tego przepisu w przypadkach, gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez dziekana wydziału lub inny organ wskazany w statucie uczelni. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawie przyjęcia na studia. Przy czym, § 2 ust. 1 regulaminu przyjęć kandydatów na pierwszy rok studiów w Szkole [...] w W. z dnia 12 maja 2004r., zatwierdzonego uchwałą S. nr [...] zakłada, w toku postępowania rekrutacyjnego, sprawdzian kwalifikacyjny, a zatem taki w którym kandydat musi wykazać się wiedzą na poziomie przekraczającym średni poziom nauczania w szkole.
W tej sytuacji za chybiony uznać należy, zarzut naruszenia art. 141 cyt. ustawy, poprzez przyjęcie nazwy egzaminu wstępnego "test badający ogólne predyspozycje kandydatów", bowiem to nie nazwa i forma przeprowadzonego egzaminu przesądza o tym, czy mamy do czynienia z egzaminem wstępnym na studia wyższe, lecz sformułowane pytania, które zmierzają do sprawdzenia wiedzy kandydata z zakresu programu nauczania szkoły średniej oraz wiedzy ogólnej. Taki cel wynika z systemowej analizy powołanej ustawy o szkolnictwie wyższym, skoro uczelnie wyższe są częścią systemu edukacji narodowej (art. 3 ust, 1 cyt. ustawy) a dopuszczona na studia wyższe może być jedynie osoba mająca świadectwo dojrzałości (art. 140 ust.
- 1) - vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 26 marca 1993r., sygn. akt SA/Wr 1287/92.
Zatem to nie nazwa sprawdzianu wiedzy, lecz jego treść i zakres przesądza o charakterze egzaminu, o którym mowa w art. 141 ust. 1 cyt. ustawy o szkolnictwie wyższym.
Za chybiony uznać należy również zarzut naruszenia art. 10 Kpa. Należy zauważyć bowiem, że rekrutacja na studia wyższe wyróżnia się pewną specyfiką, z uwagi na którą, nie jest możliwe zapewnienie uczestnikom tego postępowania wszystkich gwarancji procesowych, jakie zapewnia stronie Kodeks postępowania administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie skarżący został powiadomiony o treści decyzji Komisji Rekrutacyjnej w sposób w jaki przewiduje tę czynność § 18 ust. 1 pkt 4 regulaminu przyjęć na I rok studiów oraz został poinformowany o możliwości wniesienia odwołania od powyższej decyzji, z którego to prawa skarżący skorzystał.
Rację ma skarżący, że uzasadnienie decyzji Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2005r. nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 107 § 3 Kpa. Jednakże w ocenie sądu, uchybienia te nie mają wpływu na rozstrzygnięcie kwestii związanych z przyjęciem skarżącego w poczet studentów uczelni wyższej.
Organ odwoławczy prawidłowo przeanalizował wynik egzaminu wstępnego, z którego wynika, że skarżący nie uzyskał wymaganej ilości punktów i zasadnie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W szczególności uchybienia takiego nie stanowi brak wyczerpującego pouczenia o przysługującym środku zaskarżenia, gdyż skarżący w terminie wniósł skargę do właściwego miejscowo sądu administracyjnego. Zatem uchybienie powyższe, nie spowodowało ujemnych skutków dla skarżącego.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze. zm., powoływana dalej jako: ppsa) sąd administracyjny uchyla zaskarżony akt, jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu powyższe uchybienia przepisów postępowania administracyjnego, nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, bowiem podstawową przesłanką wydania decyzji o odmowie przyjęcia skarżącego na studia dzienne, było nie uzyskanie przez niego odpowiedniej ilości punktów w postępowaniu rekrutacyjnym.
Brak jest podstaw do przyjęcia, że gdyby nie naruszono przepisów proceduralnych, to zapadłaby decyzja o innej treści niż decyzja dotychczasowa.
Zatem tego rodzaju wady postępowania nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, gdyż nie miały one istotnego wpływu na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie przepisu art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji.