Uzasadnienie
I. Stan faktyczny
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] umorzył postępowanie z wniosku J. R. (dalej powoływany jako skarżący) o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. R. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w S. przy [...]. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 8 czerwca 2010 r.
- 2. W dniu 23 czerwca 2010 r. skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Minister Skarbu Państwa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Wojewody [...]. Organ wskazał, że 14 dniowy termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu 8 czerwca 2010 r., natomiast odwołanie zostało złożone w dniu 23 czerwca 2010 r. tj. dzień po terminie. Przy tym skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyjaśniając że przekroczenie terminu było spowodowane 4-krotnym przekazywanie akt między sądami. Jednocześnie z upływem terminu skarżący dostał pismo z [...] Urzędu Wojewódzkiego ustalające termin dostarczenia dokumentów na 10 września 2010 r. Ponadto wskazał, że Sąd zażądał by zaświadczenie o obywatelstwie polskim wystawił Wojewoda [...]. Dopiero w dniu 12 września 2010 r. skarżący otrzymał zaświadczenie od Wojewody o obywatelstwie polskim A. R.. W związku z tym skarżący prosi o przywrócenie terminu w sprawie o potwierdzenie prawa do spadku.
- 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
- II. Uzasadnienie prawne
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
- 1. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonej decyzji dokonał kontroli zaskarżonej
Sygn. akt I SA/Wa 1849/10 decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organy administracji, orzekające w sprawie, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
Zgodnie z art. 119 § 2 ppsa Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni - taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
2. Zaskarżone postanowienie Ministra Skarbu Państwa wydane zostało na podstawie art. 134 kpa. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej jaką jest wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie tego terminu, bez względu na przyczynę - powoduje bezskuteczność odwołania. Jest ono bowiem wówczas zwrócone przeciwko decyzji, która uzyskała walor decyzji ostatecznej. Każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia tego uchybienia, poprzez wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 kpa, chyba że strona wnosi o jego przywrócenie w trybie art. 58 kpa i wniosek ten zostanie uwzględniony.
Termin w jakim można skutecznie wnieść odwołanie określony został w art. 129 § 2 kpa. W myśl tego przepisu odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja został ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że pierwszoinstancyjną decyzję Wojewody skarżący otrzymał w dniu 8 czerwca 2010 r. Decyzja ta zawierała pouczenie o przysługującym odwołaniu oraz o sposobie i terminie jego wniesienia. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem skarżącemu w dniu 22 czerwca 2010 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy odwołanie skarżący wniósł dopiero w dniu 23 czerwca 2010 r. a więc z przekroczeniem czternastodniowego terminu określonego w art. 129§2k.p.a.
6. Nie wiadomo jakie znacznie dla sprawy mają okoliczności przedstawione przez skarżącego, a kompletnie nie związane z kwestią terminowości wniesienia
Sygn. akt I SA/Wa 1849/10 odwołania. Argumenty te - pomijając ich zasadność, mogły być podniesione jedynie we wniosku o przywrócenie terminu skierowanego do organu z zachowanie warunków określonych w art. 58 kpa, nie mogą zaś stanowić dla Sądu podstawy do uchylił zaskarżone postanowienie. Mając jednak na uwadze to, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu (wydane w oparciu o art. 134 k.p.a.), a nie rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (wydane w trybie art. 58 i 59 k.p.a.), które to postępowanie może być zainicjowane wyłącznie wnioskiem strony skierowanym do organu, okoliczności te nie mogą stanowić obecnie przedmiotu rozważań Sądu, gdyż wykraczałoby to poza granice sprawy, wyznaczone zaskarżonym aktem.
7. W ustalonym stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy przekroczenie ww. terminu jest okolicznością obiektywną i nie budzącą wątpliwości Sądu. Data wniesienia odwołania nie jest również kwestionowana przez stronę. Zasadnie zatem organ przyjął, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania, co skutkować musiało wydaniem przez ten organ postanowienia, o którym mowa w art. 134 kpa.
Skoro zatem zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa, skarga jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.