Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., znak [...], Minister Budownictwa odmówił przywrócenia Z. R. i S. R. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2006 r., znak [...], udzielającej Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w [...] W., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, stanowiącej własność Z. R., S. R., Z. R. i W. R., na cel publiczny budowę drogi ekspresowej [...] – Trasa [...] na odcinku węzeł "[...]" – węzeł "[...]".
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Minister Budownictwa wskazał, co następuje.
Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Wojewoda [...] udzielił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości stanowiącej własność Z. R., S. R., Z. R. i W. R., na cel publiczny budowę drogi ekspresowej.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli Z. R. oraz S. R. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r., znak [...], Minister Budownictwa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Dnia 30 czerwca 2006 r. Z. R. oraz S. R. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r.
Rozpatrzywszy złożony wniosek Minister Budownictwa wskazał, iż wnioskodawcy nie dochowali wskazanego w art.58 §2 k.p.a. siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczony od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej terminowe wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...].
Jeśliby bowiem przyjąć nawet, iż przeszkoda taka istotnie miała miejsce, to ustałaby najpóźniej w dniu, w którym wnioskodawcy wnieśli odwołanie (23 maja 2006 r.). Wniosek o przywrócenie terminu złożony został natomiast dopiero w dniu 30 czerwca 2006 r. (miesiąc po upływie siedmiodniowego terminu).
W świetle powyższego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody należało załatwić odmownie.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła Z. R., podnosząc następujące okoliczności sprawy.
Z powodu uszkodzenia skrzynki do korespondencji skarżąca nie mogła odebrać awizowanej przesyłki z decyzją organu I instancji. O wydaniu decyzji skarżąca dowidziała się dopiero w trakcie przeglądania akt sprawy w siedzibie organu. Z tej racji obsługujący ją urzędnik organu przekazał skarżącej zwrotkę, prosząc o jej pokwitowanie i informując o przysługującym skarżącej czternastodniowym terminie na wniesienie odwołania. Z zachowaniem tego terminu odwołanie zostało wniesione.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Ministra Budownictwa na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 – zwanej dalej "p.p.s.a.").
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wydane na podstawie art.58 i 59 k.p.a.
Zgodnie z art.58§1 i §2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Zgodnie z art.59 §2 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.
Sąd jednakże nie ograniczył się do zbadania legalności jedynie orzeczenia objętego skargą.
Zgodnie bowiem z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Działając w ramach powyższych kompetencji Sąd ocenił także zgodność z przepisami prawa postanowienia Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wydanego na podstawie art.134 k.p.a.
Oba oceniane postanowienia są postanowieniami wydanymi w obrębie jednej sprawy administracyjnej, w której w I instancji - decyzją z dnia [...] marca 2006 r. - orzekł Wojewoda [...], i oba wiążą się z oceną formalnych przesłanek do rozpatrzenia odwołania od tej decyzji.
W ocenie Sądu postanowienia z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz z dnia [...] września 2006 r. wydano z naruszeniem przepisów prawa procesowego obowiązujących w dacie orzekania przez organ odwoławczy.
Zgodnie z art.129§ 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji organu I instancji wynika jednoznacznie, iż skarżąca dokonała tego odbioru w dniu 10 maja 2006 r., poświadczając ten odbiór własnoręcznym podpisem.
Termin do złożenia odwołania upłynął zatem z dniem 24 maja 2006 r.
Odwołujący się złożyli odwołanie w dniu 23 maja 2006 r., a zatem w terminie ustawowym.
W tej sytuacji stwierdzenie przez organ odwoławczy - postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. - uchybienia terminu do wniesienia odwołania było bezpodstawne.
W konsekwencji postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wywołane wadliwym prawnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r., a zakończone postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., jest bezprzedmiotowe.
W tej sytuacji oba postanowienia organu odwoławczego jako wadliwe, tj. wydane z naruszeniem art.58, 59 i 134 k.p.a., mającym istotny wpływ na wynik zapadłych rozstrzygnięć procesowych, należał wyeliminować z obrotu prawnego.
W następstwie zapadnięcia niniejszego wyroku organ odwoławczy przystąpi do merytorycznego rozpoznania odwołania Z. R. i S. R. od decyzji organu I instancji.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.135, 145§1 pkt 1 lit.c oraz art.152 p.p.s.a.