Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r. Z. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Następnie zarządzeniem z dnia 16 września 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności.
Pismem z dnia 25 września 2010 r. skarżący sprecyzował skargę wskazując, że została ona wniesiona na decyzję Prezydenta W. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przepis art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wskazuje, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że w przypadku złożenia odwołania od decyzji pierwszej instancji, organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie. Przepis art. 127 § 3 k.p.a. wskazuje, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie Prezydent W. decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do gruntu zabudowanego o pow. [...] m2, położonego w W. przy ul. [...], oznaczonego jako działka ewid. nr [...], w obrębie [...], uregulowanego w księdze wieczystej nr [...] na rzecz E. W., Z. D. i S. A. oraz ustalił czynsz symboliczny, nie uznając za stronę postępowania skarżącego. W związku z tym ww. decyzja z dnia [...] marca 2007 r. nie została mu doręczona.
Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II GSK 340/08 wskazał, że "niedopuszczenie do udziału w charakterze strony może podlegać zaskarżeniu w trybie administracyjnym i kontroli sądowej poprzez wniesienie odwołania od decyzji I instancji (...), a następnie przez wniesienie skargi na postanowienie II instancji o niedopuszczalności odwołania. To w tym postępowaniu podlega badaniu interes prawny skarżącego do uczestniczenia w "cudzej" sprawie w charakterze strony".
Reasumując, należy stwierdzić, iż decyzja z dnia [...] marca 2007 r. została wydana przez organ w pierwszej instancji, a Z. G. się od niej nie odwołał.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.