Uzasadnienie
P. S. pismem z 12 października 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], prostujące na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. oczywistą omyłkę w postanowieniu Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...].
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.
Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], wyjaśnił całość treści własnego postanowienia nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego.
Następnie Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], sprostował - na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. - oczywistą omyłkę w we własnym postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w ten sposób, że zamiast "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" wpisał "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie".
W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że ww. postanowieniu wkradła się oczywista pomyłka w jego tekście. W wierszu 14 na drugiej stronie uzasadnienia użyto słów "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego", a powinno brzmieć "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie". W związku z powyższym, w ocenie organu, powstała konieczność wydania postanowienia w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w tym postanowieniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie w terminie wniósł P. S., wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że wydane postanowienie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa i narusza kodeks postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Dodał, że w zaskarżonym postanowieniu zachodzi rozbieżność między rozstrzygnięciem a uzasadnieniem postanowienia. Podniósł także, iż składa wniosek o wyłączenie wskazanych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], prostujące na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. oczywistą omyłkę we własnym postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r., nr [...].
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że analiza sprawy nie potwierdza naruszenia przez Prezydenta [...] art. 124, 127, 11, 8, 9, 77 k.p.a. czy niezapewnienia stronie czynnego udziału.
. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. S. W uzasadnieniu wskazał, że wydane orzeczenie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni. Ponadto skarżący zarzucił, iż organy orzekające w sprawie naruszyły art. 24 i 27 k.p.a. Dodał, że wniosek o wyłączenie pracowników Kolegium nie został prawidłowo podpisany. Ponadto orzeczenie jest skierowane do Prezydenta [...], który nie jest stroną – jest nim Ośrodek Pomocy Społecznej [...]. W związku z powyższym wniósł o uchylenie orzeczenia w całości lub też o stwierdzenie jego nieważności.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Sądu, skarga nie jest zasadna.
Kontroli Sądu podlega postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], prostujące na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. oczywistą omyłkę we własnym postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r., nr [...].
Prezydent [...] sprostował oczywistą omyłkę we własnym postanowieniu w ten sposób, że zamiast słów "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" wpisał "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie".
Podstawą prawną powołanego postanowienia był przepis art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z brzmieniem którego organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Wprawdzie przepis z art. 113 § 1 k.p.a. nie zawiera definicji legalnej oczywistej omyłki, ale już z samego potocznego rozumienia tego pojęcia wynika, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd lecz zawsze dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. Zarówno w piśmiennictwie (por. np. Andrzej Wróbel Komentarz Lex do art. 113 k.p.a. wg. stanu na 2012.12.30), jak i w utrwalonym orzecznictwie sądowym (tamże przywołanym) przyjmuje się, że skoro sprostowanie nie jest ograniczone terminem i możliwe w każdym czasie, to znaczenia nabiera przesłanka "oczywistości" omyłek, które mogą być przedmiotem sprostowania. Przez błąd pisarski rozumie się widoczne, wbrew oczywistemu zamiarowi władzy – błędną pisownię lub widoczne nie zamierzone opuszczenie wyrazu. Pod pojęciem "innych oczywistych omyłek" kwalifikują się omyłki, które stoją na równi z błędami pisarskimi, czy rachunkowymi, a zatem takie omyłki, które w sposób nie budzący żadnych wątpliwości i jednoznacznie wskazują na ich oczywistość, tzn. możliwość stwierdzenia błędu bez głębszej analizy przyczyn takiej, a nie innej treści rozstrzygnięcia.
Przy czym oczywistość wad aktu administracyjnego, w jego warstwie rachunkowej lub pisarskiej, jest zarazem granicą dopuszczalności sprostowania. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego, czy innej omyłki, winna wynikać albo z natury błędu albo z samego porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z wnioskiem czy innymi niespornymi okolicznościami czy dokumentami (por. np. wyrok NSA w Krakowie z 2012.12.10 II SA/Kr 1414/12 Lex 1235506). Nie ulega bowiem wątpliwości, że w drodze sprostowania oczywistej omyłki na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie można naprawić wszystkich błędów popełnionych w decyzji. Jest to tryb mający jedynie na celu usunięcie wad nieistotnych, nie mających wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że prawidłowo Prezydent [...] sprostował w drodze postanowienia oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że zamiast słów "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" wpisał "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie". Mieści się to w opisanym pojęciu oczywistej omyłki - co oznacza, że organ był uprawniony do jej sprostowania.
W konsekwencji Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., odpowiadają prawu - a zatem skarga nie mogła zostać uwzględniona.
W ocenie Sądu należało bowiem podzielić stanowisko organu, że ww. sprostowanie mogło odbyć się w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Sprostowanie powyższej omyłki pisarskiej nie prowadzi bowiem do merytorycznej zmiany tej decyzji. Ponadto, przepis art. 113 § 1 k.p.a. nie zawiera żadnego ograniczenia dotyczącego prostowania omyłek pisarskich, a zatem w okolicznościach niniejszej sprawy dopuszczalne było przedmiotowe sprostowanie.
Ponadto skarżone postanowienie zostało wydane przez członków Kolegium nieobjętych wnioskiem o wyłączenie. Zaś zażalenie skarżącego zostało opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
W związku z czym należy w całości podzielić argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.