Uzasadnienie
[...] Dyrektor [...][...] i [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...].
Zarządzeniem z 14 listopada 2019 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu [...] listopada 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 40 akt sądowych).
Strona skarżąca uiściła wpis od skargi w dniu [...] grudnia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Natomiast w myśl art. 220 § 1 powołanego aktu, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę, w terminie 7 dni. Natomiast art. 220 § 3 tej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, wraz z rygorem odrzucenia skargi i zakreślonym 7-dniowym terminem, zostały doręczone stronie skarżącej w dniu [....] listopada 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął zatem [...] grudnia 2019 r.
Skarżący nie uczynił zadość powyższemu wezwaniu, gdyż uiścił wpis od skargi po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu, tj. [....] grudnia 2019 r. Wynika to z rejestru opłat sądowych (k. 41).
Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia znalazło swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.