Uzasadnienie
P. K. P. S.A. pismem z dnia [...] listopada 2016 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2016 r., nr [...] utrzymującą w mocy w zakresie działki nr [...] decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nabycia nieruchomości z mocy prawa przez gminę.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o oddalenie skargi wskazując, iż w ocenie organu, stronie skarżącej – P. K. P. S. A. nie przysługiwał w dniu 27 maja 1990 r. odpowiedni tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości, oparty na stosownej decyzji / umowie ustanawiającej prawo do danej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Oznacza to, że między sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, iż wynik już toczącego się postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie zaś sprawy zawieszanej zależy od wyniku tego innego postępowania (postanowienia NSA z dnia: 28 lutego 2012 r., sygn. akt I GZ 27/12; 6 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 304/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wnioskiem z dnia 27 października 2016 r. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o podjęcie w składzie siedmiu sędziów NSA uchwały wyjaśniającej przepisy prawne, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, o następującej treści: "Czy pozostawanie nieruchomości we władaniu przedsiębiorstwa P. bez udokumentowanego przysługiwania prawa w sposób określony w art. 38 ust.
2. ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99, ze zm.) oznacza, że nieruchomość ta nie należała na dzień 27 maja 1990 r. do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, ze zm.)?".
W niniejszej sprawie występuje podobne zagadnienie prawne, co przedstawione w opisanym wyżej wniosku o podjęcie przez skład siedmiu sędziów NSA uchwały abstrakcyjnej. Należy zatem uznać, że rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy ze skargi P. S. A. zależy od wyniku mającej zapaść uchwały, w sprawie o sygn. I OPS 2/16.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, postanowił jak w sentencji.