Uzasadnienie
S. K. O. w W. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] września 2009 r. nr [...], którą orzeczono o obowiązku zwrotu przez J. G. jako dłużnika alimentacyjnego kwoty [...] zł wraz z odsetkami z tytułu wypłaconych w okresie od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. G. -utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. W uzasadnieniu decyzji przedstawiony został następujący stan sprawy:
W dniu [...] października 2008 r. Wójt Gminy R. przyznał K. G. świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od dnia [...] października 2008 r. do [...] września 2009 r.
Wójt Gminy R. decyzją z [...] września 2009 r. nr [...] zobowiązał J. G. jako dłużnika alimentacyjnego do zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami z tytułu wypłaconych w okresie od [...] października 2008 r. do [...] września 2009 r. świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Po rozpatrzeniu odwołania J.G. S. K. O. w W. decyzją z [...] listopada 2009 r. wskazując w uzasadnieniu, że organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zastosowanie w sprawie znajduje art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192 poz. 1378 ze zm.). W myśl art. 27 ust. 2 ww. ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Dochodzenie zwrotu wypłaconych należności jest obowiązkiem organu. Niniejsze postępowanie ma na celu odzyskanie należności z tytułu świadczeń, które wypłacił organ pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. G. W uzasadnieniu skargi przedstawił swoją trudną sytuację życiową i materialną.
S. K. O. w W. odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Stosownie do art. 27 ust. 2 tej ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że w sprawie znajduje zastosowanie cytowany przepis art. 27 ust. 1 powołanej ustawy. Regulacja ta odnosi się do zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz organu, który je wypłacał. W tym postępowaniu obowiązkiem organu jest jedynie ustalenie czy świadczenie zostało wypłacone na rzecz osoby uprawnionej i w jakiej wysokości. Organ nie jest natomiast uprawniony do badania w tym postępowaniu sytuacji rodzinnej oraz materialnej zobowiązanego do zwrotu, gdyż kwestia ewentualnego umorzenia należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego jest rozstrzygana w odrębnym postępowaniu. Również kwestia ustalenia obowiązku alimentacyjnego nie może być przedmiotem samodzielnych ustaleń organów administracji, gdyż nie należy to do ich kompetencji.
Bezpodstawny okazał się zarzut skarżącego braku w aktach sprawy wyroku zasądzającego alimenty na rzecz K. G. W aktach spawy znajduje się bowiem zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji wystawione przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. Z zaświadczenia tego wynika, że wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 2004 roku sygn. akt [...] zasądzono na rzecz K. G. od J. G. alimenty w wysokości [...] zł miesięcznie. Brak w aktach sprawy wyroku zasądzającego alimenty nie ma zatem znaczenia z uwagi na treść zaświadczenia komornika. Natomiast zasądzone świadczenie zostało wypłacone uprawnionej z funduszu alimentacyjnego.
Kierując się powyższymi rozważaniami Sąd uznał, że organy orzekające w rozpoznawanej sprawie prawidłowo ustaliły, iż skarżący był zobowiązany do łożenia alimentów na rzecz córki, zaś egzekucja zasądzonego świadczenia - jak to wynika z zaświadczenia komornika znajdującego się w aktach administracyjnych - była bezskuteczna. Tak zatem decyzja nakładająca na skarżącego na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 cyt. ww. ustawy obowiązek zwrotu wierzycielowi tj. funduszowi alimentacyjnemu ustalonej kwoty jest zgodna z prawem.
W takim stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.