Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1893/10 oddalił skargę K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] wydaną w przedmiocie zwrotu wypłaconych należności w wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Odpis przedmiotowego wyroku został doręczony skarżącemu 2 grudnia 2010 r. (k- 29).
W dniu 23 grudnia 2010 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w B.) K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "odwołanie", które zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 grudnia 2010 r., zostało potraktowane jako skarga kasacyjna od wyroku z dnia 15 listopada 2010 r. Nadmienić należy, że skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącego osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że powyższego przepisu nie stosuje się gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, jak również skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
W niniejszej sprawie nie został zachowany przy sporządzeniu skargi kasacyjnej wymóg przymusu adwokackiego bowiem K. Z. sporządził skargę kasacyjną osobiście.
Zgodnie z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę kasacyjną K. Z. za niedopuszczalną, na podstawie art. 178 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.