Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji E. K. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy.
W wypełnionym na wezwanie urzędowym formularzu PPF wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie rentowe w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni wskazała, że mieszka w mieszkaniu o powierzchni [...] m ². Nie posiada oszczędności.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Za uzasadniony uznać należy wniosek skarżącej w zakresie, w jakim wnosi ona o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jest to uzasadnione tym, że wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawczynię dochodów jest tak nieznaczna, po skonfrontowaniu ich ze średnim poziomem wydatków koniecznych, ponoszonych przez przeciętne gospodarstwo domowe prowadzone samodzielnie, iż nie można przyjąć, by strona składająca wniosek miała realną możliwość odnalezienia, nie posiadając oszczędności, środków finansowych wymaganych do prowadzenia postępowania sądowego, tj. uiszczenia wpisu od skargi, a także innych opłat sądowych oraz bycia zastępowaną w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli, zdaniem skarżącej, wymaga tego charakter sprawy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.