Uzasadnienie
W. i Z.S. w dniu 26 marca 2012 r. skierowali do Burmistrza [...] W. skargę, w której podali, że od 2008 roku ubiegają się o wykup lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w W.. Wielokrotnie otrzymywali pisma z Wydziału Gospodarki Nieruchomościami, że ze względu na zły stan techniczny budynku Zarząd [...] odmawia sprzedaży lokali w tym budynku. W ocenie skarżących Wydział odmawiając sprzedaży mieszkań powołuje się na nieaktualną decyzję Zarządu z [...].06.2009 r., opartą na nieaktualnej ekspertyzie technicznej z 2008 r. Skarżący podnieśli, że Zarząd [...] poprzez złośliwe i bezpodstawne hamowanie sprzedaży mieszkań naraża się na poważny zarzut zaniedbania i zaniechania oraz prowadzi nieracjonalną gospodarkę zasobami.
W odpowiedzi na powyższą skargę Burmistrz [...] W. wystosował w dniu [...] lipca 2012 r. pismo nr [...], w którym uznał skargę za bezzasadną oraz wyjaśnił dlaczego lokal mieszkalny, o którego sprzedaż ubiegają się skarżący nie może być obecnie sprzedany jak również sposób postępowania organów miasta związany z przeznaczeniem lokali stanowiących własność gminy do sprzedaży. Burmistrz pouczył również o treści art. 239 kpa.
W. i Z.S. od powyższego pisma wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. gdyż pismo to traktują jako decyzję.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z [...] sierpnia 2012 r. nr [...], stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy powołał treść art. 127 § 1 kpa zgodnie, z którym odwołanie jest środkiem zaskarżenia, który przysługuje wyłącznie od decyzji administracyjnej. Odwołanie zatem jest niedopuszczalne, gdy zostało wniesione od innych form działania organów administracji publicznej. Pismo burmistrza stanowiące odpowiedź na skargę na działalność organu administracji publicznej wniesioną w trybie uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie jest ani decyzją ani postanowieniem. Zgodnie więc z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania.
W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skonkretyzowanej w piśmie r. pr. M.L.- pełnomocnika z urzędu W. i Z.S., skarżący zarzucili naruszenie art. 134 kpa, 104 § 1 kpa, 127 § 1, 227-240 kpa. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podano, że mimo iż pismo Burmistrza [...] W. z [...] lipca 2012 r. nie zostało zatytułowane jako decyzja to posiada status decyzji gdyż zawiera wszystkie elementy decyzji określone w art. 107 kpa. Nieprawidłowo zatem organ odwoławczy przyjął iż pismo to stanowiło odpowiedź na skargę złożoną stosownie do regulacji zawartej w dziale VIII kpa podczas gdy zamiarem skarżących pozostawało skorzystanie z instytucji odwołania od decyzji Burmistrza.
Zatem organ odwoławczy błędnie zastosował przepisy art. 227-240 kpa podczas gdy powinien zastosować regulację zawartą w art. 104-113 kpa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest nieuzasadniona
Przepis art. 127 § 1 kpa stanowi, ze od wydanej w pierwszej instancji decyzji służy stronie odwołanie. Natomiast z art. 104 § 1 kpa wynika, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, która rozstrzyga sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończy sprawę w danej instancji (§ 2). Decyzja administracyjna może być wydana tylko wtedy gdy istnieje już sprawa administracyjną, czyli gdy materialne prawo pośrednio reguluje prawa lub obowiązki. Tak więc organ administracyjny władny jest rozstrzygnąć sprawę poprzez wydanie decyzji administracyjnej tylko w tym przypadku, gdy z przepisów prawa materialnego wynika umocowanie organu administracyjnego do prowadzenia postępowania administracyjnego.
Z materiału dokumentacyjnego wynika, że skarżący ubiegają się o sprzedaż lokalu znajdującego się w budynku oficyny przy ul. [...] w W., którego są najemcą. Jest bezsporne, że budynek stanowi własność komunalną oraz, że nie została podjęta uchwała właściwych organów gminy o przeznaczeniu wynajmowanego przez skarżących lokalu do sprzedaży. W przypadku mienia komunalnego (gminnego) zarządzają nim jednostki samorządu gminnego, które są właścicielami tego mienia. I tak zgodnie z art. 6 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591, ze zm.) do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów i rozstrzyganie w tych sprawach należy do gminy. W szczególności do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy gospodarki nieruchomościami (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym) Natomiast mieszkańcy gminy podejmują rozstrzygnięcie w głosowaniu powszechnym lub za pośrednictwem organów gminy (art. 11 ust.
1) zaś uchwały organów gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy składu organu w głosowaniu jawnym (art. 14 ust. 1). Wynika z powołanych wyżej przepisów, że o przeznaczeniu konkretnego lokalu komunalnego do sprzedaży decyduje właściwy organ gminy w drodze uchwały. Zatem burmistrz dzielnicy nie jest uprawniony do wydawania w tym zakresie decyzji i takiej decyzji w sprawie sprzedaży skarżącym lokalu w budynku przy ul. [...] w W. nie wydał. Tak więc pismo Burmistrza [...] W. z [...] lipca 2012 r. nie jest decyzją, gdyż nie ma podstaw prawnych, wynikających z prawa materialnego, do wydania w tym przedmiocie decyzji. Pismo to jest załatwieniem skargi skarżących wniesionej w trybie przepisów zawartych w dziale VIII k.p.a. Załatwienie takiej skargi następuje poprzez podjęcie przez organ czynności materialno - technicznej a nie przez wydanie decyzji. Czynność określona w piśmie z [...] lipca 2012 r. nie jest więc decyzją. Skoro odwołanie przysługuje od decyzji to wniesienie odwołania od pisma ustosunkowującego się przez organ do zarzutów skargi wniesionej w trybie określonym w dziale VIII kpa skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania, o czym stanowi art. 134 kpa.
Prawidłowo wiec organ odwoławczy przyjął, iż pismo Burmistrza z [...] lipca 2012 r. stanowiło odpowiedź na skargę złożoną stosownie do regulacji zawartej w dziale VIII kpa, a w konsekwencji zasadnie wydał postanowienie w trybie art. 134 kpa.
Zarzuty skargi są więc bezzasadne i z tych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.