Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu wniosku B. B., postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] przyznającej B. B. pomoc w formie zasiłków celowych.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. przyznał B. B. pomoc w formie: 1) zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do wywozu nieczystości w lipcu 2008 r. w wysokości 100 zł;
- 2) zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu leków w lipcu 2008 r. w wysokości 100 zł;
- 3) zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do kosztów remontu mieszkania w lipcu 2008 r. w wysokości 400 zł;
- 4) zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu opału w lipcu 2008 r. w wysokości 500 zł. Powyższa decyzja została doręczona B. B. w dniu 4 lipca 2008 r.
Organ podał, że w dniu 15 września 2008 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w L. wpłynął wniosek B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2008 r. W uzasadnieniu wniosku Pan B. B. wskazał, iż konieczność złożenia przedmiotowego wniosku podyktowana została odmową załatwienia jego nowego wniosku złożonego do Prezydenta Miasta L. w dniu 5 września 2008 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zauważyło, że zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 KPA w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Kolegium podało, że niespełnienie choćby jednej z przewidzianych w tym przepisie przesłanek przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu.
Strona obowiązana jest bowiem do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie uzasadnieniem złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest odmowa załatwienia przez Prezydenta Miasta L. nowego wniosku B. B. z dnia 5 września 2008 r.
W ocenie organu odwoławczego podnoszone przez stronę argumenty nie świadczą o braku winy po stronie zainteresowanego w niezachowaniu ustawowego terminu do wniesienia odwołania.
Organ zauważył również, że B. B. wraz z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie przedłożył tego odwołania, a z treści wniosku nie wynika, aby zakwestionował rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2008 r.
Mając powyższe na uwadze Kolegium stwierdziło, iż brak jest przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania.
Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r. B. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wynika z manipulacji Ośrodka Pomocy Społecznej, którą odsłaniają wnioski skarżącego z dnia 5 i 15 września 2008 r. Skarżący zauważył, że nie byłoby nowego wniosku z 5 września, gdyby uwzględniono należycie jego potrzeby zgłoszone w dniach 20 czerwca i 1 lipca 2008 r. Skarżący nie zgodzi się z Kolegium, co do tego, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie wniósł odwołania i nie zakwestionował decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2008 r. Skarżący podniósł, że wszystkie jego pisma złożone w tej sprawie kwestionują tą decyzję, zaś wniosek z 15 września powołuje się na wniosek z 5 września, który jest zarazem odwołaniem. Skarżący zauważył, że manipulację Ośrodka Pomocy Społecznej odsłania załączone do skargi pismo Ośrodka z dnia 24 października 2008 r., nr [...] otrzymane 4 listopada 2008 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie, wobec braku wskazania przez skarżącego nowych okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest uzasadniona.
Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., że w niniejszej sprawie były podstawy do odmowy przywrócenia B. B. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], w oparciu o przepisy art. 58 § 1 w związku z art. 59 § 2 KPA.
Z akt sprawy wynika bowiem, że przedmiotową decyzję skarżący odebrał w dniu 4 lipca 2008 r. (pismo OPS w L. z dnia 22 września 2008 r.), zaś dopiero 15 września 2008 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu "od Decyzji [...] z [...] doręczonej [...]". W treści wniosku skarżący, podał, że wnosi o przywrócenie terminu w związku z odmową załatwienia jego nowego wniosku z 5 września 2008 r. W dalszej części wniosku skarżący nie powołał żadnych okoliczności świadczących o braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, lecz przedstawił negatywną ocenę działań pracowników Ośrodka mających na celu przeprowadzenie wywiadu środowiskowego u skarżącego oraz zarzucił organowi zwłokę w załatwieniu jego wniosku z 5 września 2008 r. W skardze zaś dodatkowo podniósł, że we wszystkich składanych pismach kwestionował decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2008 r., ponieważ organ nie uwzględnił jego potrzeb zgłaszanych w pismach z dnia 20 czerwca 2008 r. i 1 lipca 2008 r., a jego wniosek z 5 września 2008 r. nie został rozpatrzony (załączone do skargi pismo OPS z dnia 24 października 2008 r.).
Termin do wniesienia odwołania upłynął z końcem dnia 18 lipca 2008 r. Jak oświadczył skarżący w skardze odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2008 r. był jego wniosek z dnia 5 września 2008 r.
Tymczasem - jak trafnie zauważył organ - o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, LexPolonica nr 350238). Dopuszczenie się przez stronę nawet najmniejszego niedbalstwa wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu (por. wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., sygn. akt III SA 1436/99, LexPolonica nr 347371). Przy czym w orzecznictwie sądowym za okoliczności wskazujące na brak winy osoby zainteresowanej w dochowaniu terminu uznaje się takie zdarzenia niezależne od strony jak np: przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, nieprawidłowe doręczenie stronie pisma.
W ocenie Sądu, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można uznać, że skarżący działał w niniejszej sprawie jako osoba dbająca należycie o swoje interesy, skoro mimo pouczenia o środku odwoławczym zawartym w decyzji, sporządził odwołanie dopiero w dniu 5 września 2008 r. (dwa miesiące po otrzymaniu decyzji). Okolicznością świadczącą o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu nie może być fakt niezałatwienia przez organ pomocy społecznej na korzyść skarżącego jego odrębnej sprawy, wszczętej na skutek pisma z dnia 5 września 2008 r., czy jego negatywna ocena działalności pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej w L. Nie było bowiem – jak wynika z akt sprawy - obiektywnych przeszkód, aby skarżący wniósł odwołanie w terminie (najpóźniej w dniu 18 lipca 2008 r.), jeżeli się z decyzją nie zgadzał, i niezależnie od tego złożył organowi pomocy społecznej nowy wniosek o przyznanie pomocy na inne cele.
Wobec tego, że niniejszej sprawie B. B. nie spełnił podstawowej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu, tj. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, to Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.