Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 46/00 poz. 543 ze zmianami) organ administracji publicznej doręczył użytkownikom wieczystym wypowiedzenie wysokości dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego w A. przy ul. [...], oznaczonego jako działka numer [...] o powierzchni [...] m2. Według treści art. 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, użytkownik wieczysty może w terminie 30 dni złożyć do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Użytkownicy wieczyści W. i A. A. złożyli w ustawowym terminie wniosek, o którym mowa w art. 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2003 r. numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. oddaliło wniosek W. i A. A., złożony w trybie art. 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W tym miejscu podkreślić należy, że przepis art. 79 ust. 3 in fine wyraźnie wskazuje, że od orzeczenia kolegium odwołanie nie przysługuje. Jednocześnie przepis art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że od orzeczenia kolegium organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia tegoż orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Złożenie w ustawowym terminie sprzeciwu rodzi po stronie kolegium obowiązek przekazania akt sprawy wraz ze sprzeciwem właściwemu sądowi powszechnemu, a znajdujący się w tych aktach wniosek, o którym mowa w art. 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zastępuje pozew. Oznacza to, że po złożeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 80 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, dalsze postępowanie możliwe jest wyłącznie przed sądem powszechnym.
Natomiast przepis art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153 poz. 1271) stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Poza sporem winna pozostawać okoliczność, że z wymienionych wyżej przyczyn, sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu.