Uzasadnienie
W dniu 21 listopada 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga "Y." Sp. z o.o. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] wpisującą do rejestru zabytków kamienicę wraz z oficyną boczną i terenem posesji, położoną w Warszawie przy [...]
W dniu 20 marca 2007 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo procesowe R. Sp. z o.o., w którym zawarto informację, że nowym właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem sprawy jest R.. z o.o., która rezygnuje z zaskarżania powyższej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W uzupełnieniu tego przy piśmie z dnia 5 kwietnia 2007 r. przedłożono odpis aktu notarialnego z dnia 21 lutego 2007 r. Rep. A Nr [...] oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Z nadesłanych dokumentów wynika, że w dniu 21 lutego 2007 r. została zawarta pomiędzy Y. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. a R. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowa, na mocy której R. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. nabyła nieruchomość będącą przedmiotem sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
W związku z powyższym postępowanie należało umorzyć, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.