Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania I. R. od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] orzekającej o zmianie okresu przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego, w ten sposób, że świadczenie na P. R. przysługuje do [...] lipca 2011 r.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Decyzją z dnia [...] września 2011 r. Prezydent Miasta O. dokonał zmiany własnej decyzji z dnia [...] października 2010 r. w zakresie zmiany czasookresu przyznania świadczenia alimentacyjnego dla P. R. Organ pierwszej instancji powziął informację, iż uprawniony do świadczenia w dniu [...] lipca 2011 r. został umieszczony w M. w W., gdzie ma zapewnione całodobowe utrzymanie na koszt Ośrodka. W związku z powyższym, na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, Prezydent Miasta O. uznał, że od dnia [...] lipca 2011 r. świadczenie alimentacyjne P. R. nie przysługuje. Orzeczenie to zostało doręczone I. R. w dniu [...] października 2011 r.
Od decyzji tej odwołanie w dniu 31 października 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosła I. R., wskazując, że jako matka samotnie wychowująca dziecko pozostaje w trudnej sytuacji finansowej; odbiera syna z Ośrodka na soboty i niedziele i go odwozi, co wiąże się z ponoszeniem wydatków finansowych; zakupiła synowi buty i ubranie, na co przedstawiła faktury zakupu.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] września 2011 r., twierdząc, że odwołanie skarżącej zostało wniesione w przewidzianym prawem terminie; stosownie do art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Jak wynika z akt sprawy, decyzja organu pierwszej instancji została odebrana przez dorosłego domownika - syna I. R. P. R. w dniu 13 października 2011 r. Termin na wniesienie środka zaskarżenia upłynął w dniu 27 października 2011 r., natomiast odwołanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w O. – [...] października 2011 r., a więc z 4-dniowym przekroczeniem ustawowego terminu do złożenia środka zaskarżenia.
Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła I. R., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia; wskazała na swoją ciężką sytuację materialną oraz fakt, że jest samotną matką wychowującą czworo dzieci; podniosła, że jeśli nie będzie dostawała środków finansowych na syna P. R. to nie będzie go mogła przywozić do domu ani kupować mu potrzebnych rzeczy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania jako środka zaskarżenia od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] września 2011 r. w sprawie zmiany wcześniejszej decyzji o przyznaniu świadczenia alimentacyjnego na P. R. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja Prezydenta Miasta O. z dnia [...] września 2011 r. została doręczona synowi strony skarżącej P. R. jako dorosłemu domownikowi, a P. R., urodzony [...] lutego 1994 r. w dniu odbioru przedmiotowej decyzji, tj.[...] października 2011 r., nie był osobą pełnoletnią.
W myśl art.43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.
Doręczenie przewidziane w tym przepisie jest skuteczne, jeżeli spełnione są następujące przesłanki: a) adresat jest nieobecny w mieszkaniu w czasie doręczania pisma, b) pismo zostało przyjęte za pokwitowaniem przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę, c) osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, d) w razie gdy pismo zostało przyjęte przez sąsiada lub dozorcę, o doręczeniu pisma tym osobom umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata.
Doręczenie wywołuje skutek prawny, jeżeli jest dokonane za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika. Podmiot doręczający musi zatem wręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Według postanowienia NSA z dnia 3 grudnia 1993 r. SA/Po 1931/93, ONSA 1995, nr 2, poz. 53: "Pojęcie "dorosły" w rozumieniu art. 43 k.p.a. jest tożsame z pojęciem "pełnoletni" użytym w art. 10 § 1 kodeksu cywilnego", zgodnie z którym pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście.
Skoro zatem decyzja Prezydenta Miasta O. z dnia [...] września 2011 r. została doręczona synowi strony skarżącej P. R., który, jak wynika z akt sprawy w dniu odbioru przedmiotowej decyzji nie był dorosły, czyli pełnoletni w rozumieniu art. 10 § 1 kodeksu cywilnego, to tak doręczoną decyzję należy uznać za wadliwie doręczoną i nie wywołującą skutków prawnych.
Obowiązkiem organu będzie zatem prawidłowe doręczenia decyzji organu pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz 270) orzekł jak w sentencji.