Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] sierpnia 1989 r., nr [...] o oddaniu w zarząd P. – [...] w W., na czas nieoznaczony nieruchomości położonej na odcinku nr [...] oraz [...] w Dzielnicy W., obręb [...], w części dotyczącej działki nr [...] oraz decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] września 1989 r., nr [...] o oddaniu w zarząd P. – [...] w W., do czasu realizacji inwestycji przewidzianej w planie zagospodarowania przestrzennego, nieruchomości położonej przy ul. [...] róg ul. [...], [...] i [...] w Dzielnicy W., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2.
Minister Budownictwa – po rozpoznaniu odwołania P. S.A. – decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
M. C. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik K. J., Z. P., J. B., A. S., T. T., E. A., K. P., H. K., I. B. i K. K. złożyła za pośrednictwem Ministra Budownictwa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], wnosząc o jej uchylenie.
Przed przekazaniem powyższej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] października 2006 r., nr [...] – w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wobec uwzględnienia skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Wydanie przez organ administracji publicznej na podstawie powołanego art. 54 § 3 decyzji, która wzrusza decyzję stanowiącą przedmiot skargi sądowoadministracyjnej, powoduje, że skarga ta traci swój byt. Dopiero ewentualne uchylenie przez sąd administracyjny decyzji wydanej w omawianym trybie powoduje, że odżywa zarówno decyzja organu, jak i skarga złożona na nią do sądu administracyjnego. Dopiero wtedy organ obowiązany jest przekazać sądowi skargę na poprzednio wydaną przez ten organ w tej sprawie decyzję wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (postanowienie NSA W-wa z 29 grudnia 2004 r., sygn. akt OPP 98/04, LEX nr 164159).
W niniejszej sprawie Minister Budownictwa uwzględnił w całości skargę jeszcze przed jej przekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na skutek tego postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Jak już wskazano, dopiero ewentualne uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2006 r., nr [...] spowoduje, że odżyje zarówno decyzja tego organu z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], jak i złożona na tę decyzję skarga do sądu administracyjnego. Dopiero wtedy po stronie organu powstanie obowiązek przekazania tej skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Skoro wobec uwzględnienia skargi przez Ministra Budownictwa skarga ta utraciła byt, postępowanie sądowe należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.