Uzasadnienie
Miasto W., reprezentowane przez radcę prawnego A. D. na mocy pełnomocnictwa udzielonego jej przez Prezydenta Miasta W., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2006 r., nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału oraz umarzającą postępowanie I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1970 z późn. zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Należy stwierdzić, że w postępowaniu administracyjnym jednostka samorządu terytorialnego może występować albo w charakterze strony broniąc swojego interesu prawnego w myśl przepisu art. 28 kpa, albo jako organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 kpa. Wówczas będzie ona reprezentowała interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Wyposażenie jednostki samorządu terytorialnego, z mocy ustawy, w kompetencje organu administracji publicznej, powołanego do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji gmina nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również uprawniona do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego.
Prezydent Miasta W. wydając w sprawie niniejszej decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego (uprawnienia lub obowiązki) dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy.
Zaprezentowane powyżej stanowisko potwierdza również orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (patrz: postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2002 r., sygn. akt III RN 189/01, OSNAPiUS 2002/8/177; wyrok NSA z dnia 1 października 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 800/99, niepublikowany oraz uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003/3/115).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.