Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2002 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] stycznia 1995 r.
Z uzasadnienia decyzji organu wynika, że decyzją z dnia [...] listopada 1961 r. nr [...] Prezydium Rady Narodowej W. zatwierdziło projekt podziału nieruchomości hipotecznych położonych w W. przy ul. [...] (dawniej ul. [...]) oznaczonych nr hip. [...] i "[...]". W wyniku podziału powstały cztery działki budowlane: dz. nr [...] o pow. [...] m², dz. nr [...] o pow. [...] m², dz. nr [...] o pow. [...] m², dz. nr [...] o pow. [...] m² - wraz z wydzieleniem gruntu pod ulicę [...] i [...]. Powyższe nieruchomości objęte były działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.)
Po rozpoznaniu wniosku byłych współwłaścicieli nieruchomości – J. i W. małżonków M., orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] maja 1965 r. nr [...] Prezydium Rady Narodowej W. odmówiło im przyznania prawa własności czasowej do części terenu przeznaczonego pod budowę ulicy, wchodzącego w skład obszaru objętego decyzją o lokalizacji szczegółowej - gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...].
Aktem notarialnym z dnia [...] maja 1972 r. J.M. (jedyna spadkobierczyni po W.M.) sprzedała H.L. budynek mieszkalny, wybudowany przed 1939 r., usytuowany na działce nr [...] o pow.[...] m², położony przy ul. [...] (dawniej [...]), wraz z przysługującymi jej uprawnieniami i roszczeniami o przyznanie prawa użytkowania wieczystego co do tej działki gruntu.
Następnie aktem notarialnym z dnia [...] lipca 1973 r. H.L. nabyła od Skarbu Państwa prawo użytkowania wieczystego do części działki nr [...] o pow.
I SA/Wa 193/05 [...] m², stanowiącej część działki nr [...], powstałej w wyniku podziału zatwierdzonego decyzją Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1961 r. nr [...].
Po rozpoznaniu wniosku H.L. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1961 r. nr [...], Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzją z dnia [...] stycznia 1995 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji z dnia [...] listopada 1961 r. Powoływał się na to, że decyzja ta w niczym nie naruszyła interesu prawnego H.L., gdyż w 1961 r. nie posiadała ona żadnych uprawnień do przedmiotowej nieruchomości, a nabyte przez nią 11 lat później prawo własności budynku wraz uprawnieniami i roszczeniami o przyznanie prawa użytkowania wieczystego dotyczyło tylko działki nr [...] powstałej w wyniku podziału zatwierdzonego decyzją z dnia [...] listopada 1961r.
Wyrokiem z dnia 22 listopada 1996 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H.L. na w/w decyzję z dnia [...] stycznia 1995 r.
W dniu 30 kwietnia 2001 r. H.L. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] stycznia 1995 r. nr [...]. We wniosku wskazała, iż w dniu 26 marca 2001 r. zapoznała się z projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] i stwierdziła, że plan ten błędnie przedstawia linie graniczne na południowej połowie działki " [...].
Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie zgodnie z wnioskiem.
Następnie decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił uchylenia decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] stycznia 1995 r. nr [...]. Podstawą odmowy wznowienia postępowania był brak wystąpienia w sprawie przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a.
H. L. wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w
I SA/Wa 193/05 którym podtrzymała swoje stanowisko co do zasadności wznowienia postępowania. W szczególności podnosiła, że Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, wydając decyzję z dnia [...] stycznia 1995 r., nie dysponował dokumentami ustalającymi stan prawny nieruchomości oraz, że decyzja Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] listopada 1961 r. sankcjonuje przestępstwo.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2002 r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H.L. wnosiła o uchylenie powyższej decyzji. Powoływała się na to, że decyzja Prezydium Rady Narodowej W. z dnia 1961 r. zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości odnosi się do nieprawdziwej mapy - która powstała w wyniku przestępstwa - co narusza jej prawa do tej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym. Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami
I SA/Wa 193/05 administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
W niniejszej sprawie skarga podlegała oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.
Skarżąca nie udowodniła, że została spełniona którakolwiek przesłanka z art. 145 § 1 pkt 1i 5 k.p.a. Podnosiła ona, iż wyszły na jaw nowe okoliczności i dowody, które istniały w dniu wydania decyzji, a nie były znane organowi - dotyczące ustaleń zawartych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]. Nie stanowią one jednak nowych okoliczności i dowodów w sprawie, gdyż przedmiotowy plan nie istniał w dniu wydania decyzji, której wznowienia żąda strona – [...] stycznia 1995 r.
Również zarzut popełnienia przestępstwa, w postaci sfałszowania przez geodetę mapy, nie został przez skarżącą udowodniony. Ponadto – w świetle utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego – sfałszowanie dowodu musi być potwierdzone stosownym orzeczeniem sądu.
Postępowanie wznowieniowe może dotyczyć tylko tych okoliczności, które nie były przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I SA 1042/95. Brak jest więc podstaw prawnych do innej oceny decyzji z dnia [...] stycznia 1995 r. niż ta, której dokonał sąd, stwierdzając brak naruszeń prawa przy jej wydaniu.
Ponieważ zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] odpowiada prawu, dlatego też skarga podlega oddaleniu na podstawie przepisu art.151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.