Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].10.2006r.nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] - zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.
W toku postępowania administracyjnego ustalono, że Kierownik Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. decyzją z dnia [...].08.2006r. Nr [...], po rozpatrzeniu podań W. K. z dnia 25.07.2006r., 27.07.2006r. i 31.07.2006r:
- 1. odmówił pomocy finansowej na opłacenie kosztów zużytego gazu z uwagi na brak potwierdzenia zużycia gazu przez p W. K.
- 2. przyznał specjalny bezzwrotny zasiłek celowy w wysokości [...] zł [...] gr. na opłacenie kosztu przejazdu do Poradni Zdrowia [...] w P. ([...] zł) i koszt wykupienia leku ([...] zł)
- 3. w oparciu o art. 170 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym stwierdził, że wniosek W. K. o pomoc finansową na zakup znaczków i wykonanie kserokopii dokumentów został już rozstrzygnięty prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17.03.2006 Nr ISA/Wa 156/06.
W. K. w podaniu z dnia 25.07.2006 zwrócił się również o zwrot za zdewastowanie lokalu przez nielegalnych użytkowników, zwrot za rozgrabienie lokalu przez nielegalnych użytkowników, zwrot za pomoc w okradzeniu lokalu z dokumentów.
Organ ustalił, że W. K. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty inwalidzkiej, która po potrąceniach wynosi [...] zł i zasiłku stałego w wys. [...] zł. Łączny dochód W. K. wynosi [...] zł., a więc przekracza kryterium ustawowe. Jednakże trudna sytuacja życiowa uprawnia W. K. do otrzymania zasiłku celowego specjalnego na opłacenie kosztów przejazdu do Poradni Zdrowia [...] w P. i zwrot kosztów wykupu leków w wysokości [...] zł.
Pomoc na opłacenie należności za zużyty gaz nie została przyznana, ponieważ
W. K. nie posiada rachunku wystawionego na swoje nazwisko. Skarżący do wniosku dołączył nieopłaconą fakturę wystawioną na nazwisko M. G. Organ wskazał, że adresat faktury nie żyje, a Ośrodek nie może regulować płatności za osoby zmarłe. W. K. powinien dopełnić formalności związane z przepisaniem licznika albo regulować rachunki z własnych środków.
Organ podniósł, że wniosek W. K. o przyznanie pomocy finansowej na zakup znaczków pocztowych i wykonanie kserokopii dokumentów został już prawomocnie rozstrzygnięty orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17.03.2006 Nr ISA/Wa 156/06. Na podstawie art. 170 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydal, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także i inne osoby.
Odnośnie wniosków o zwrot za zdewastowanie lokalu przez nielegalnych użytkowników, zwrot za rozgrabienie lokalu przez nielegalnych użytkowników, zwrot za pomoc w okradzeniu lokalu z dokumentów organ pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że Środowiskowy Ośrodek Pomocy Społecznej w B. nie jest organem właściwym do rozpatrywania podobnych roszczeń. W. K. powinien się zwrócić do sądu powszechnego, o czym informowany był postanowieniem nr [...] z dnia [...].07.2006 r.
W aktach administracyjnych znajduje się wskazane postanowienie Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...].07.2006r. nr [...] na mocy którego organ zwrócił podania z dnia 13.06.2006 r., 22.06.2006 r. i 23.06.2006 r. W. K. uznając, że Środowiskowy Ośrodek Pomocy Społecznej w B. jest organem niewłaściwym w sprawie zwrotu kosztów za remont lokalu w roku 2002, kosztów bejcowania i lakierowania w roku 2002, zwrotu kosztów sprzętu fotograficznego, odszkodowania za pomoc w ograbieniu lokalu, które to zdarzenia według W. K. są konsekwencją wynajmowania lokalu przez sekretarkę burmistrza.
Organ powołał art. 66 § 3 kpa, stosownie do którego "Jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu."
Organ pouczył, że sprawy odszkodowań za zniszczone mienie są sprawami z zakresu prawa cywilnego, w których orzekać może jedynie sąd powszechny.
Skargę na decyzję z dnia [...]10.2006r.nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. K. W skardze ponowił wnioski o przyznanie zasiłków celowych. Natomiast odnośnie uzasadnienia skargi należy stwierdzić, że jest napisane nieczytelnie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o oddalenie skargi podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 1 oraz 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją odwoławczą od ostatecznej decyzji administracyjnej a - jak wspomniano wyżej - ocenia ten akt pod względem legalności.
Stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że oceniając zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem, Sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Badając w tym kontekście sprawę Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja poprzedzająca ją, w części dotyczącej wniosku o pomoc finansową na zakup znaczków i wykonanie kserokopii dokumentów, naruszają prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uchyleniem decyzji obu instancji w tym zakresie.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazuje, że wniosek W. K. o pomoc finansową na zakup znaczków i wykonanie kserokopii dokumentów został już prawomocnie rozstrzygnięty.
Jednakże w aktach administracyjnych nie znajduje się materiał dowodowy potwierdzający tę okoliczność, to znaczy wskazujący na to, że zachodzi tożsamość żądania skarżącego w przedmiocie pomocy finansowej na zakup znaczków oraz wykonanie kserokopii dokumentów zgłoszonego w sprawie rozstrzygniętej prawomocnie orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17.03.2006 Nr ISA/Wa 156/06, a żądaniem pomocy finansowej na zakup znaczków oraz wykonanie kserokopii dokumentów, zgłoszonym podaniem z dnia 31.07.2006r.
Organ nie wyjaśniając czy żądanie wskazane w podaniu z dnia 31.07.2006r. jest tożsame z żądaniem prawomocnie rozstrzygniętym, naruszył art. 7 i 77 kpa.
Stosownie do art. 110 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej.
W postępowaniu administracyjnym gwarancje trwałości decyzji, wynikające z art. 110 k.p.a., należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, jeżeli w nowej sprawie, wszczętej przed tym organem, nie zmieniły się istotne elementy poprzednio wydanej decyzji, wynikające z art. 107 § 1 k.p.a.
Skoro organ stwierdza, ze w rozpatrywanej sprawie występuje tożsamość sprawy, ze sprawą rozstrzygniętą prawomocnie w części dotyczącej pomocy finansowej na zakup znaczków i wykonanie kserokopii dokumentów, winien wydać w tym zakresie stosowne rozstrzygnięcie, biorąc pod uwagę, że w tym przedmiocie jest związany wydaną przez siebie decyzją od chwili jej doręczenia.
Należy mieć również na uwadze, że samo stwierdzenie, że wniosek w tym zakresie został prawomocnie rozstrzygnięty nie jest załatwieniem sprawy przez organ administracji publicznej. Na marginesie należy stwierdzić, że organ nieprawidłowo powołał art. 170 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który odnosi się wyłącznie do postępowania przed sądami administracyjnymi.
Organy w toku postępowania administracyjnego mają obowiązek stosować przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
Odnośnie żądania przez skarżącego zwrotu za zdewastowanie lokalu przez nielegalnych użytkowników, zwrotu za rozgrabienie lokalu przez nielegalnych użytkowników, zwrotu za pomoc w okradzeniu lokalu z dokumentów należy stwierdzić, że organ nie wydał w tym zakresie żadnego rozstrzygnięcia. Powołanie się w uzasadnieniu decyzji na pouczenie zapadłe w innej sprawie dotyczącej rozpoznania wcześniejszych podań wniesionych przez skarżącego, w żadnym wypadku nie załatwia złożonych przez skarżącego wniosków. Stosownie do art. 111 kpa strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
W wypadku gdy strona nie wystąpiła w terminie z wnioskiem o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia, co ma miejsce w sprawie niniejszej, wówczas może wystąpić z podaniem o wszczęcie postępowania co do żądań dotychczas nie rozstrzygniętych ewentualnie wnieść skargę na bezczynność organu w tym przedmiocie.
Wobec braku w tym zakresie rozstrzygnięcia, a tym samym braku przedmiotu zaskarżenia wszelkie zarzuty skarżącego odnoszące się do tych kwestii nie podlegają badaniu przez Sąd.
Rozstrzygnięcie odnośnie odmowy przyznania zasiłku celowego na opłacenie kosztów zużytego gazu jest prawidłowe. Organ dokonał prawidłowej oceny skutków złożenia przez skarżącego faktur za zużyty gaz wystawionych na nazwisko M. G. i w tej części skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Dopóki skarżący nie dopełni formalności związanych z przepisaniem licznika na swoje nazwisko nie może skutecznie ubiegać się o opłacenie kosztów zużycia gazu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit c oraz art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 i 3 sentencji wyroku oraz na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku.