Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2006 r. I. M. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Powyższa decyzja została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącej o przyznanie pomocy pieniężnej po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w dniu [...] września 2006 r. (nr decyzji [...]), uprzednio wydanej w przedmiotowej sprawie decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W treści skargi I. M. wniosła o ukaranie Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej – H. R., która w ocenie skarżącej bezprawnie odmówiła wypłacenia jej przyznanego decyzją z dnia [...] października 2006 r. zasiłku, z uwagi na "rzekome" pobranie należnych jej pieniędzy już w miesiącu wrześniu 2006 r.
Skarżąca podniosła, iż "pisała skargi w jej sprawie do Burmistrza Miasta G., ale to nic nie pomogło".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uznając skargę I. M. za skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2006 r. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu z dwóch powodów.
Po pierwsze wskazać należy, iż z treści skargi wynika jednoznacznie, że skarga dotyczy decyzji Kierownika Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] października 2006 r. wydanej w pierwszej instancji i doręczonej skarżącej w dniu [...] października 2006 r., a nie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2006 r., której zasadności I. M. nie kwestionuje. Świadczy o tym treść samej skargi, w której skarżąca oświadczyła, że zgadza się ze stanowiskiem Kolegium, które uchyliło pierwotną decyzje organu pierwszej instancji.
Zaskarżona decyzja jest prawomocna, gdyż nie zostało wniesione od niej odwołanie, co wynika z treści pisma Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] stycznia 2007 r. znajdującego się w aktach sprawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 powołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie skarżącej przysługiwało, prawo wniesienia za pośrednictwem organu, który wydał rozstrzygnięcie odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., o czym została ona poinformowana w pouczeniu kwestionowanej decyzji. Z powyższej możliwości skarżąca nie skorzystała.
W tej sytuacji złożenie skargi, bez wyczerpania trybu odwoławczego skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności, a tym samym skarga już tylko z tego powodu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy podlega odrzuceniu.
Po drugie, skarga I. M. w części dotyczącej zarzutów dotyczących nieprawidłowego wykonywania obowiązków służbowych przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G. – H. R., związanych m.in. z odmową wypłaty przyznanego świadczenia oraz zawarte w związku z tym żądanie ukarania H. R. jest w istocie tzw. skargą obywatelską na nienależyte wykonywanie zadań przez organy samorządu terytorialnego działające w ramach administracji publicznej.
Skarga obywatelska powinna być rozpatrywana w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego przez właściwy organ w rozumieniu art. 229 k.p.a. Na jej załatwienie, jak również bezczynność przy jej załatwianiu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Mając na względzie przedstawiony wyżej stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga była niedopuszczalna i z tego powodu podlegała odrzuceniu.
W związku z powyższym Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.