Uzasadnienie
W dniu 12 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) W.E., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], ustanawiającą na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego [...] części gruntu o powierzchni wynoszącej [...], oznaczonego jako działka ew. nr [...], w obrębie [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW nr [...] położonego w W. przy ulicy [...] na rzecz M.T., ustalającą "czynsz symboliczny" z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do ww. gruntu w wysokości [...] zł oraz odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego [...] części ww. gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste właścicielom lokali mieszkalnych nr [...] znajdujących się w budynku przy ulicy [...].
Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...]. Wniosek uzasadnił tym, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie skarżącego stroną umowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, poza M.T. lub beneficjentem odszkodowania przyznanego za część prawa użytkowania wieczystego co do którego odmówiono jego ustanowienia (ze względu na przyznanie go nabywcom szeregu lokali mieszkalnych), powinien być również skarżący, zatem zawarcie umowy z jego pominięciem spowodowałoby konieczność długotrwałego i bardzo kosztownego dochodzenia zgodnego z prawem stanu prawnego nieruchomości lub konieczności dochodzenia odszkodowania związanego z przypadającemu dla niego roszczeniami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest wykazanie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 Ppsa. Należy przy tym zaznaczyć, iż na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, zostanie bowiem ono poddane odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
Art. 61 § 3 Ppsa zobowiązuje stronę wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, rzeczą zaś Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają, lub nie, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Brak natomiast uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. post. NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.).
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że brak wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012 r., wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo wskazanie przez skarżącego, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012 r. może spowodować konieczność długotrwałego i kosztownego dochodzenia zgodnego z prawem stanu prawnego nieruchomości lub konieczność dochodzenia odszkodowania związanego z przypadającemu dla niego roszczeniami jest niewystarczającą podstawą do zastosowania przez Sąd instytucji ochrony tymczasowej.
Ponadto należy podkreślić, iż skarżący obowiązany jest wykazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2012 r., znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. Wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej wskazanej decyzji Prezydenta W. winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
Analizując wniosek skarżącego Sąd doszedł do wniosku, że nie został on uzasadniony w sposób pozwalający na jego uwzględnienie.
Należy podkreślić, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi - nie bada legalności zaskarżonego aktu. Kieruje się jedynie przesłankami z art. 61 § 3 Ppsa w kontekście podniesionej przez skarżącego argumentacji i okoliczności sprawy. Z tych też powodów brak jest podstaw do przyjęcia, że w sprawie wykazane zostały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania objętego wnioskiem postanowienia na podstawie art. 61 § 3 powoływanej ustawy.
Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, postanowił jak w sentencji.