Uzasadnienie
Z.D. wnioskiem z dnia 3.11.2009 r. (wpływ do organu 5.11.2009 r.) skierowanym za pośrednictwem Wojewody [...] do Prezesa Rady Ministrów zwróciła się "o zasiłek stały, okresowy, celowy, specjalny celowy na leczenie, opiekę i rehabilitację". Zawarła również takie stwierdzenie: "Przypominam, że Szanowna Pani A. G. odmawia bezprawnie wydania decyzji merytorycznych w przedmiotowej sprawie".
Wojewoda [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...].11.2009 r. uznał swoją niewłaściwość i przedmiotowy wniosek przekazał według właściwości (art. 65 § 1 K.p.a.) do Ośrodka Pomocy Społecznej w D. Wojewoda stwierdził, że jest to podanie o przyznanie świadczenia na podstawie ustawy o pomocy społecznej, stąd właściwość OPS. Pouczył przy tym, że zażalenie na to postanowienie przysługuje do Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
Pismem zatytułowanym "skarga", uznanym przez Wojewodę [...] za zażalenie, Z. D. zaskarżyła postanowienie z dnia [...].11.2009 r. podnosząc, że Wojewoda złamał prawo nie rozpatrując jej wniosku "i całego szeregu pozostałych spraw". Wojewoda przekazał zażalenie Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej.
Po rozpatrzeniu zażalenia Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...].12.2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podnosząc, że zgodnie z art. 17 ustawy o pomocy społecznej organem właściwym do przyznawania i wypłaty zasiłków jest właściwa gmina. Zatem Wojewoda [...] postąpił słusznie i trudno mu w takiej sytuacji zarzucić bezczynność.
Postanowienie wydane przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...].12.2009 r. Z. D. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca podniosła, że od 2007 r. organy administracji publicznej nie wydają decyzji merytorycznych w sprawach składanych przez nią co miesiąc wniosków i zażądała przeprowadzenia kontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, co musi skutkować stwierdzeniem jego nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1, art. 17 pkt 2 i art. 20 K.p.a.). Zgodnie z art. 17 pkt 2 K.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody jest właściwy minister. "Przekazanie postanowieniem podania do innego organu w trybie art. 65 § 1 k.p.a., jest czynnością procesową, a nie rozstrzygnięciem o istocie sprawy w związku z tym właściwość organu, do którego należy złożyć zażalenie na powyższe postanowienie, wynika z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższa czynność, przekazania postanowieniem podania do organu właściwego, nawet jeżeli organ przekazujący podanie, bierze pod uwagę jego treść oraz stosowne przepisy prawa materialnego, nie jest załatwieniem sprawy (w rozumieniu art. 104 k.p.a.) na podstawie przepisu prawa materialnego, dlatego też o tym, który organ jest właściwy do rozpatrzenia zażalenia, nie przesądzają przepisy prawa materialnego" (zob. postanowienie NSA z 17.03.2006 r. II OW 99/05).
Postanowienie wydane przez wojewodę - przekazujące sprawę organowi właściwemu na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. - jest rozstrzygnięciem procesowym, a zatem właściwości danego ministra do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie wojewody, wydane w trybie art. 65 § 1 k.p.a., nie należy wywodzić w niniejszej sprawie z regulacji dotyczących pomocy społecznej.
Przepis art. 79 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 z późn. zm.). stanowi, że ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministrze właściwym do określonych spraw lub w określonych sprawach - należy przez to rozumieć ministra właściwego w sprawach oznaczonych nazwą danego działu. Art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy określa, iż dział "administracja publiczna" obejmuje między innymi sprawy administracji publicznej, w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych. Obecnie ministrem właściwym w sprawach administracji publicznej jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. A zatem to ten Minister (art. 17 pkt 2 i art. 20 K.p.a.) jest właściwy do rozpatrzenia zażalenia Z. D. Już tylko na marginesie godzi się zauważyć, że ustalając organ właściwy do przekazania sprawy na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, czy wniosek Z. D. z dnia 3.11.2009 r. jest wnioskiem o przyznanie zasiłku z pomocy społecznej, jak przyjął Wojewoda [...], czy może zażaleniem na bezczynność organu (art. 37 § 1 k.p.a.) w sprawie wniosków o przyznanie pomocy społecznej.
W tej sytuacji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.