Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu tego organu z [...] maja 2015 r. nr "[...]".
Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr "[...]", wyjaśnił P. S. treść postanowienia z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], wydanego w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], Prezydent [...], działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", sprostował oczywistą omyłkę pisarską w ww. postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r., poprzez dopisanie z przodu numeru rozstrzygnięcia, litery "[...]", tak aby prawidłowo numer ten był określony jako "[...]".
Dnia 15 czerwca 2015 r. P. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], utrzymało ww. postanowienie w mocy wskazując, że sprostowanie postanowienia z [...] czerwca 2015 r. nastąpiło w prawidłowym trybie i zakresie. Zapadłe rozstrzygnięcie Kolegium uzasadniło tym, że stosownie do dyspozycji art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
W ocenie Kolegium omyłka pisarska, taka jak popełniona w postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r., może zostać uznana za pomyłkę podlegającą sprostowaniu, w trybie przewidzianym przez art. 113 § 1 K.p.a
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. S., wnosząc o jego uchylenie jako wydanego niezgodnie z prawem. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni, jak również zarzucił naruszenie art. 24 i 27 K.p.a. poprzez nierozpoznanie wniosku o wyłączenie pracowników organu, który to wniosek nie został prawidłowo podpisany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Na wstępie wskazać także należy, że zgodnie z art. 119 pkt 3 administracyjnymi Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", niniejsza sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, bez uprzedniego wniosku strony, przepis ten dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone orzeczenie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
W tym zakresie mieści się więc ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie tego rozstrzygnięcia.
Sąd stwierdził, że skarga P. S. jest całkowicie niezasadna.
W postępowaniu niniejszym, dotyczącym sprostowania oczywistej omyłki w orzeczeniu, kontroli podlega wyłącznie zagadnienie prawidłowości zastosowania przez organy art. 113 § 1 K.p.a. - w sytuacji, gdy w nagłówku postanowienia organ błędnie wpisał numer rozstrzygnięcia.
Art. 113 § 1 K.p.a stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
W rozpoznawanej sprawie doszło do omyłki pisarskiej w numerze postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r. Zamiast prawidłowego numeru "[...]", wpisano "[...]", czyli pominięto przez pierwszym ukośnikiem wpisania litery "[...]".
Bez wątpienia doszło zatem do oczywistej omyłki w tym zakresie - to jest do widocznego, niewłaściwego i niezamierzonego pominięcia wpisania pełnego numeru wydanego postanowienia.
Sprostowanie tej oczywistej omyłki - wbrew ocenie skarżącego - pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy, zakończonej postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Przy czym analiza zakresu sprostowania, prowadzi do jedynego logicznego wniosku, że ich zamieszczenie w postanowieniu było jedynie wynikiem niedokładności redakcyjnej organu administracji publicznej.
W ocenie Sądu niezasadne są również pozostałe zarzuty skargi. I tak zarzuty dotyczące bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania nie podlegają ocenie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest ocena prawidłowości postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, a nie skarga na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania. Z kolei nierozpoznanie wniosku skarżącego o wyłączenie członków składu orzekającego wydającego zaskarżone postanowienie, w ocenie Sądu pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Ponadto w aktach sprawy brak jest dowodu, że skarżący przed wydaniem zaskarżonego postanowienia w przedmiocie sprostowania wnosił o wyłączenie od rozpoznawania sprawy członków Kolegium, którzy to postanowienie wydali. Z akt nie wynika także, by członkowie Kolegium orzekający w sprawie podlegali obligatoryjnemu wyłączeniu, z przyczyn opisanych w art. 24 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.