Uzasadnienie
P. S. wnioskami z dnia 27 czerwca 2015 r. zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej o wygaszenie orzeczeń o numerach [...],[...],[...].
Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Prezydent [...] postanowił w punkcie pierwszym: na podstawie art. 62 kodeksu postępowania administracyjnego połączyć ww. wniosku i prowadzić jedno postępowanie w sprawie wniosku o wygaszenie orzeczeń o numerach [...],[...],[...]., w punkcie drugim odmówić wygaszenia postanowień o numerach [...],[...],[...]. W uzasadnieniu wyjaśnił, że wszystkie wnioski zostały złożone przez tę samą stronę, prawa strony wynikają z tego samego stanu faktycznego i z tej samej podstawy prawnej, zasadne było zatem ich połączenie. Dokonując merytorycznej oceny przedmiotowych wniosków podniósł, że odmówił wygaszenia wnioskowanych przez P. S. postanowień z uwagi na fakt, że nie jest możliwe stwierdzenie wygaszenia postanowień prostujących oczywistą omyłkę w decyzjach, które występują w obrocie prawnym. Stwierdzenie wygaszenia takiego postanowienia nie jest objęte dyspozycją art. 162 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ nie znalazł zatem żadnych podstaw formalno-prawnych do uwzględnienie ww. wniosków.
Od decyzji powyższej P. S. złożył odwołanie w terminie.
Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że z uwagi na to, iż wnioski o wygaszenie złożone zostały przez tę samą osobę, prawa strony wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej, w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, słuszne było połączenie wniosków i prowadzenie jednego postępowania. Kolegium powołało ponadto treść art. 162 kpa wskazując, że w sprawie niniejszej nie występuje żadna z przesłanek zawartych w tym przepisie warunkujących możliwość wygaszenia wskazanych we wnioskach P. S. postanowień [...],[...],[...]prostujących oczywiste pomyłki w orzeczeniach organu pierwszej instancji. Mając to na uwadze organ stwierdził, że decyzja Prezydenta [...] jest prawidłowa.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu P. S. pismem z dnia [...] października 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie decyzji nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m.st. Warszawy. W skardze podniósł, iż jego zdaniem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jest niezgodna z obowiązującymi przepisami prawa.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie a organ nie naruszył prawa i prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego.
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 62 kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. W sprawie niniejszej bezspornym jest, że wnioski P.S. dotyczące wygaszenia postanowień nr [...],[...] i [...] dotyczą tego samego stanu faktycznego, ich rozpoznanie objęte jest tą samą podstawą prawną a właściwym był ten sam organ administracji publicznej. Co prawda przepis powyższy mówi tylko o możliwości prowadzenia jednego postępowania dotyczącego więcej niż jednej strony jednakże tym bardziej można i należy prowadzić jedno postępowanie dotyczące tej samej strony, jeżeli spełnione są ww. warunki (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2177/12, LEX nr 1324041). Słusznie zatem, w ocenie Sądu, Prezydent [...] zastosował powyższy przepis w niniejszej sprawie, a SKO prawidłowo utrzymało tę decyzję w mocy w tej części.
Sąd, podzielił ponadto stanowisko organu mówiące, że w sprawie brak było przesłanek do wygaszenia kwestionowanych przez skarżącego postanowień dotyczących sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich.
Zgodnie z art. 162 kpa, organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:
- 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony;
- 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku.
W sprawie niniejszej brak jest spełnienia, którejkolwiek z ww. przesłanek. Postanowienia, których przedmiotem było sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie kreują nowej sytuacji prawnej, trudno zatem uznać by mogły stać się bezprzedmiotowe. Nie zostały one również wydane z zastrzeżeniem dopełniania przez stronę określonego warunku.
Sąd nie dostrzegł ponadto żadnych uchybień w postępowaniu przeprowadzonym przez organy orzekające w sprawie.
Sąd wyjaśnia w tym miejscu, że wbrew twierdzeniom Skarżącego zawartym w odwołaniu, wszystkie trzy wnioski o wygaszenie przedmiotowych postanowień zostały przez Skarżącego podpisane. Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi wynika, że wniosek o wygaszenie orzeczenia nr [...] został złożony z podpisem elektronicznym. W zakresie wniosków o wygaszenie orzeczeń [...] i [...] organ pismem z dnia [...] lipca 2015 r. wezwał Skarżącego do uzupełniania braków formalnych w postaci złożenia podpisu pod wnioskami. W odpowiedzi na wezwanie, Skarżący w dniu 6 lipca 2016 r. przesłał do organu powołane wnioski zaopatrzone w podpis elektroniczny. Również odwołanie od decyzji opatrzone zostało podpisem elektronicznym.
W związku z powyższym na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.