Uzasadnienie
W dniu 30 listopada 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania dotyczącego wydania decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości gruntowej położonej w O. nr [...] o pow. [...] ha.
Jednocześnie w skardze W. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podziałowej Prezydenta Miasta O. z dnia [...] października 2008 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przysługuje mu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego zlokalizowanego na nieruchomości gruntowej o nr [...]. Skarżący podniósł, że złożył już wniosek w spółdzielni o przeniesienie na niego odrębnej własności przedmiotowego lokalu, przez co – wbrew twierdzeniu organów - nabył uprawnienia strony postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego decyzja podziałowa Prezydenta Miasta O. z dnia [...] października 2008 r. "może być podstawą dalszych aktów administracyjnoprawnych lub czynności cywilnoprawnych, które mogą prowadzić do nastąpienia trudnych do odwrócenia bądź nieodwracalnych skutków prawnych", co uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej w skrócie ppsa), zgodnie zaś z art. 61 § 3 tej ustawy – po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie jej wykonania. Artykuł 61 § 3 cytowanej ustawy rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Daje to możliwość wstrzymania wykonania również aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie nadzwyczajne, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy ppsa. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica).
Z treści decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] października 2008 r. wynika, że podziału dokonano na wniosek Spółdzielni [...] w O. z dnia 9 października 2009 r., która jest użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości. W wyniku zatwierdzonego projektu podziału działkę [...] podzielono na działki: nr [...], nr [...], nr[...] – zabudowane budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi, nr [...] - zabudowaną budynkiem usługowym oraz nr [...] – pozostającą w dotychczasowym użytkowaniu jako mienie Spółdzielni.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że nie wstrzymanie wykonania decyzji podziałowej Prezydenta Miasta O. z dnia [...] października 2008 r., wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo wskazanie przez skarżącego, że decyzja podziałowa może być podstawą ewentualnych, przyszłych i bliżej nieokreślonych aktów administracyjnoprawnych lub czynności cywilnoprawnych jest niewystarczającą podstawą do zastosowania przez Sąd instytucji ochrony tymczasowej.
Podkreślić należy, iż nieodwracalne skutki wykonania decyzji muszą być realne i odnosić się do zagrożeń, jakie wywołuje bezpośrednio wykonanie decyzji, której wstrzymania strona się domaga. Powoływanie się przez stronę skarżącą na okoliczności, które są jedynie jej gołosłownymi twierdzeniami nie mogą przesądzać w żadnym wypadku o zasadności złożonego wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt I OZ 1136/09 niepubl.).
W ocenie Sądu strona nie wykazała przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 ppsa. i skoncentrowała swą uwagę przede wszystkim na próbie podważenia zaskarżonej decyzji, co będzie przedmiotem oceny dopiero w toku dalszych czynności Sądu przy merytorycznym rozpoznaniu wniesionej skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy ppsa. orzekł, jak w sentencji postanowienia.