Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 marca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił [...] sp. z o.o. S.K.A. i Wspólnicy Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w W. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 26 marca 2015 r., uzupełnionym w dniu 13 maja 2015 r. [...] sp. z o.o. S.K.A. i Wspólnicy Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w W. wniosła sprzeciw od postanowienia z dnia 2 marca 2015 r. Skutkiem wniesionego sprzeciwu, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), postanowienie z dnia 2 marca 2015 r. utraciło moc i sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należy, że stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Tak określonego kryterium oceny zasadności żądania przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych wniosek skarżącej spółki nie spełnił, albowiem składający wniosek nie wykazał, by nie miał dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przy ocenie przesłanki przyznania prawa pomocy, o której mowa w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. zasadnicze znaczenie przypisać należy ustaleniom odnoszącym się do posiadania przez jednostkę organizacyjną środków finansowych, bądź zdolności do pozyskania takich środków, w wysokości niezbędnej do pokrycia kosztów prowadzenia postępowania sądowego.
W niniejszym postępowaniu ustaleń tego rodzaju nie da się jednak przeprowadzić. Złożony wniosek i sprzeciw ograniczają się jedynie do stwierdzenia o trudnej sytuacji finansowej. W takim przypadku, gdy zgłoszone żądanie przyznania prawa pomocy nie zostało, z przyczyn zależnych od wnioskodawcy, uzupełnione szczegółowymi informacjami dotyczącymi jego zysków i strat, posiadanych zobowiązań, aktualnego bilansu wraz z danymi o posiadanych środkach na rachunkach bankowych, nie jest możliwe ocenienie sytuacji materialnej strony skarżącego jako nakazującej przyznać jej prawo pomocy. Co istotne skarżąca spółka, zwracając się o przedłużenie terminu do nadesłania dokumentów finansowych, uiściła wpis sądowy od skargi. Powyższe oznacza, że deklarowana we wniosku niemożność pokrycia wszelkich zobowiązań finansowych, wynikających z wszczęcia postępowania sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nie znajdowała pokrycia w rzeczywistości. Wobec tego tym bardziej uzasadnione było żądanie przedłożenia przez spółkę wszystkich dokumentów źródłowych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej, celem poddania ich ścisłej weryfikacji.
Jednocześnie przy złożonym sprzeciwie spółka również nie próbowała wykazać, że znajduje się w sytuacji określonej w art.. 246 § 2 p.p.s.a. Gołosłowne twierdzenia skarżącej nie mogą uzasadnić przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skutki zaniedbań wynikających z wadliwego uzupełnienia bądź odstąpienia od uzupełnienia braków wniosku obciążają wnioskodawcę. To w jego interesie leży bowiem wykazanie, że jego przypadek uzasadnia odstąpienie od zawartej w art. 199 p.p.s.a. ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. I OZ 189/13; postanowienie NSA z dnia 26 marca 2013 r. sygn. II OZ 121/13).
W tych warunkach, stwierdzając, że wniosek [...] Sp. z o.o. S.K.A. i Wspólnicy Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w W. uzasadniony okolicznościami w nim przedstawionymi był niepełny, a przez to nie mógł prowadzić do uznania, że wnioskodawca wykazał, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.