Uzasadnienie
P. K. pismem z dnia 24 września 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kat. [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że od co najmniej 6 miesięcy na bieżąco reguluje ponad 50 % zasądzonych alimentów, Stara się też regulować w miarę posiadanych środków wszystkie zaległości alimentacyjne. Niestety w jego pracy zawodowej niezbędne jest posiadanie prawa jazdy, jego brak skutkować będzie koniecznością szukania nowej, a zaległości alimentacyjne nie będą spadać, a przeciwnie będą narastać.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Po otwarciu na nowo zamkniętej w dniu 18 grudnia 2012 r. rozprawy Sąd postanowił zawiesić z urzędu postępowania sądowe w tej sprawie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (test jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu tym wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat), sąd nie jest władny samodzielnie go rozstrzygnąć, a pozostaje ono w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i ma wpływ na jego treść.
Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy zaskarżona w sprawie niniejszej została wydana na skutek wniosku Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. złożonego na podstawie art. 5 ust. 3 "b" ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.).
Z urzędu sąd ustalił, że w sprawie K 23/10, której termin rozpoznania wyznaczono pierwotnie na dzień 20 grudnia 2012 r., Trybunał Konstytucyjny miał orzec w przedmiocie konstytucyjności przepisu art. 5 ust. 3 "b" ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (pierwotny wniosek Prokuratora Generalnego dotyczący art. 5 ust. 3, 5 i 6 ww. ustawy został zmodyfikowany w piśmie z dnia 23 lipca 2012 r. poprzez umorzenie postępowania w zakresie orzeczenia o konstytucyjności tych przepisów, a orzeczenie w przedmiocie konstytucyjności wyłącznie przepisu art. 5 ust. 3 "b"). W dniu 20 listopada 2011 r. Trybunał Konstytucyjny nie wydał jednak orzeczenia w sprawie, odraczając bezterminowo rozprawę.
Powyższa sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego do czasu wyrokowania przez Trybunał w sprawie K 23/10.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.