Uzasadnienie
E.B. i K.B. wnieśli w dniu 7 maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], uzupełnioną postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Zarządzeniami z dnia 13 czerwca 2014 r. Sąd zobowiązał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie 1778 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania skarżący odebrali w dniu 24 czerwca 2014 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k-18 i 19 akt sądowych).
W piśmie z dnia 2 lipca 2014 r. skarżący wnieśli o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Jak wynika z pisma Oddziału Finansowo–Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2014 r., do sprawy o sygn. akt I SA/Wa 1997/14 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 200 zł. Do dnia dzisiejszego nie nadesłano również odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w tym przepisie. Stosownie natomiast do treści art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymienienie załączników.
W myśl z kolei art. 47 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (§ 1). Odpisami w rozumieniu powołanego przepisu mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2).
Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a stanowi natomiast, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie ponadto z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący zostali prawidłowo wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 1778 odpisów oraz uiszczenie wpisu w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi. Powyższe braki formalne skargi nie zostały jednak uzupełnione w zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 1 lipca 2014 r.
Wskazać przy tym należy, że jak wynika z cytowanych powyżej przepisów, termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i nie podlega wydłużeniu w zależności od woli strony czy innego podmiotu. Niedotrzymanie takiego terminu wywołuje skutki ściśle określone prawem, w niniejszym przypadku odrzucenie skargi.
Pomimo odrzucenia skargi, interes prawny skarżących będzie jednak chroniony, bowiem skarżący (jako właściciele działki ew. nr [...]) brali udział w postępowaniu administracyjnym, a tym samym, zgodnie z dyspozycją art. 33 § 1 P.p.s.a., staną się uczestnikami postępowania sądowego dotyczącego zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wszczętego na skutek skarg innych osób.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.