Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania T. G. (dalej: skarżąca) od postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...], odmawiającego skarżącej doręczania korespondencji wyłącznie w siedzibie Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...].
Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy.
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2015 r. T. G. wniosła o przyznanie pomocy finansowej na zaspokojenie licznie wymienionych potrzeb oraz o "wdrożenie" przez Centrum Pomocy Społecznej art. 42 § 2 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej zwanej "k.p.a") celem doręczania jej korespondencji wyłącznie w siedzibie Centrum przy ul. [...] w W. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Prezydent [...] odmówił skarżącej doręczania korespondencji wyłącznie w siedzibie Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...].
Na ww. postanowienie Prezydenta [...] T. G. pismem z dnia [...] września 2015 r. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania (prawidłowo powinno być zażalenia) skarżącej od postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...].
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2015 r. T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca nie zgadza się z postanowieniami organów I i II instancji oraz wskazuje, że organy ignorują jej prawo do informacji w formie pisemnej, a urzędnicy świadomie ze złej woli utrudniają bieżący przepływ korespondencji. Narusza to jej interes prawny, dobra osobiste oraz podważa wiarygodność i wiedzę prawną wśród pracowników organów. Ponadto skarżąca podkreśliła, że nie ma dostępu do skrzynki pocztowej przy ul. [...] w W. co skutkuje tym, że żadna korespondencja nie jest jej doręczana. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o stwierdzenie nieważności postanowień organu I i II instancji wskazując, że ich przedmiotem jest sposób doręczania skarżącej korespondencji, bez powiązania jej z jakąkolwiek sprawą administracyjną, a więc postanowienia te nie rozstrzygają, pojawiającej się w trakcie postępowania kwestii incydentalnej.
Nie można zatem do nich zastosować art. 123 k.p.a., mówiącego, że postanowienia są wydawane w toku postępowania. W tej sytuacji, zdaniem pełnomocnika skarżącej, należy uznać, że kwestionowane postanowienia zostały wydane bez podstawy prawnej, co oznacza, że zawierają wadę nieważności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, zaznaczając przy tym, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ na postanowienie organu I instancji zażalenie nie przysługiwało.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Kolegium, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy organ nie naruszył prawa i prawidłowo zastosował art. 134 w związku z art. 144 k.p.a.
Przywołany przepis w zdaniu pierwszym stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Znajduje on zastosowanie do środków odwoławczych wnoszonych od postanowień na mocy odesłania zawartego w art. 144 k.p.a., zgodnie z którym w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 działu II k.p.a. mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Sąd, podobnie jak organ II instancji, stanął na stanowisku, że żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa do wniesienia zażalenia od postanowienia o odmowie doręczania korespondencji wyłącznie w siedzibie organu. W myśl art. 141 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W sytuacji wydania postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć takie postanowienie tylko w odwołaniu od decyzji w sprawie (art. 142 k.p.a.). Użyte przez organ w zaskarżonym postanowieniu sformułowanie o "stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania" zamiast prawidłowego sformułowania o "stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia" należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską, na co wskazuje treść uzasadnienia tego postanowienia, w którym organ pisze o zażaleniu.
Niezasadny jest zarzut strony skarżącej, dotyczący wady nieważności zaskarżonych postanowień. Zgodnie z art. 123 § 1 i § 2 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia, które dotyczą poszczególnych kwestii, wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo odczytał, że wniosek o doręczanie korespondencji w trybie art. 42 § 2 i § 3 k.p.a. dotyczy postępowań wszczętych wnioskiem z [...] sierpnia 2015 r. Dowodzi tego fakt, że w innych wnioskach, dotyczących innych żądań, skarżąca również zawarła wnioski o doręczanie korespondencji w trybie art. 42 §2 i § 3 k.p.a. (vide: wniosek w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1995/15).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.