Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu tego organu z [...] maja 2015 r., nr [...].
Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] zawiesił z urzędu toczące się postępowanie administracyjne.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], Prezydent [...] działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w orzeczeniu nr [...], poprzez skreślenie w wierszu trzynastym na pierwszej stronie aktu zwrotu "po rozpatrzeniu sprawy dotyczącego przyznania zasiłku stałego".
Wnioskiem z dnia 1 czerwca 2015 r. P. S. wystąpił do Prezydenta [...] o sprostowanie błędu pisarskiego w postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r., poprzez podanie w uzasadnieniu postanowienia, zamiast numeru orzeczenia "[...]", prawidłowo numeru "[...]".
Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], sprostował oczywistą omyłkę pisarską w ww. postanowieniu w ten sposób, że wierszu 29, na stronie pierwszej w wymienionej w uzasadnieniu numeracji sprawy "[...]", dodał literę "[...]", a tuż za nią ukośnik, tak aby numer tegoż orzeczenia brzmiał prawidłowo "[...]".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania P. S., postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], utrzymało ww. postanowienie w mocy wskazując, że sprostowanie orzeczenia z dnia [...] maja 2015 r. nastąpiło w prawidłowym trybie i zakresie.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. S., wnosząc o jego uchylenie, jako wydanego niezgodnie z prawem. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni, jak również zarzucił naruszenie art. 24 i 27 K.p.a. poprzez nierozpoznanie wniosku o wyłączenie pracowników organu, który to wniosek nie został prawidłowo podpisany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Rozpoznając przedmiotową sprawę, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie nie naruszają prawa.
Zgodnie z art. 113 § 1 K.p.a., w zw. z art. 126 K.p.a organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach (postanowieniach).
Niniejsze postępowanie wszczęte zostało wnioskiem skarżącego o sprostowanie postanowienia Prezydenta [...] z [...] maja 2015 r. poprzez zastąpienie, w treści uzasadnienia numeru wymienionego tam orzeczenia nr "[...]", prawidłowym oznaczeniem "[...]".
W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z [...] czerwca 2015 r. odpowiadają prawu. Należało bowiem podzielić stanowisko organu, że sprostowanie omyłkowo wpisanego, błędnego numeru jednego z wymienionych w uzasadnieniu orzeczenia mogło odbyć się w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Sprostowanie powyższej omyłki pisarskiej nie prowadzi bowiem do merytorycznej zmiany tego aktu. W związku z tym należy w całości podzielić argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, a skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.
W ocenie Sądu niezasadne są również pozostałe zarzuty skargi. I tak zarzuty dotyczące bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania nie podlegają ocenie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest ocena prawidłowości postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, a nie skarga na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania. Z kolei nierozpoznanie wniosku skarżącego (nawet takiego, który nie zostałby podpisany) o wyłączenie członków składu orzekającego wydającego zaskarżone postanowienie, w ocenie Sądu pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, skoro postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. Prezydent [...] uwzględnił w całości wniosek skarżącego o sprostowanie postanowienia, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało to postanowienie w mocy.
Ponadto w aktach sprawy brak jest dowodu, że skarżący przed wydaniem zaskarżonego postanowienia w przedmiocie sprostowania wnosił o wyłączenie od rozpoznawania sprawy członków Kolegium, którzy to postanowienie wydali. Z akt nie wynika także, by członkowie Kolegium orzekający w sprawie podlegali obligatoryjnemu wyłączeniu, z przyczyn opisanych w art. 24 § 1 K.p.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.