Uzasadnienie
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], stwierdzającą, że Skarb Państwa nie nabył z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności części nieruchomości położonej w Z., oznaczonej jako działka nr [...] i [...], stanowiącej własność K. i J. B., gdyż nieruchomość ta nie jest zajęta pod pas drogi krajowej nr [...]. W uzasadnieniu Minister Infrastruktury wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, niestanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.
Do spełnienia przesłanek z art. 73 ustawy oprócz ustalenia stanu prawnego, stwierdzenia zaliczenia określonej drogi do odpowiedniej kategorii dróg publicznych i udowodnienia sprawowania faktycznego władztwa nad nieruchomością, która w dniu 31 grudnia 1998 r. nie była własnością publiczną istotne jest także ustalenie zakresu faktycznego zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną. W niniejszej sprawie ustalone zostało, że działki nr [...] i [...] nie są objęte pasem drogowym drogi krajowej nr [...]. Granica pomiędzy drogą krajową [...] a przedmiotowymi działkami została ustalona decyzją Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] grudnia 1981 r. w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa działek nr [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] m² stanowiących własność K. i J. B.. Ponieważ działki nr [...] i [...] nie były zajęte w dniu 31 grudnia 1998 r. pod drogę publiczną w sprawie nie ma zastosowania art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. i tym samym nabycie z mocy prawa przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. B. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając jej błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie prawa dowodowego.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podał także, że skarga została przesłana do Ministerstwa Infrastruktury przy piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego Delegatura w P. z dnia 2 grudnia 2004 r., przy czym skarga ta wpłynęła do tego Urzędu w dniu 17 sierpnia 2004 r. W terminie przewidzianym prawem skarga nie wpłynęła do Ministra Infrastruktury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Artykuł 54 § 1 tej ustawy stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
Należy też dodać, że stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (1 styczeń 2004 r.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie, sąd administracyjny przekazuje organowi ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z przedstawionej regulacji wynika, że w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r. obowiązuje dwojaki tryb wnoszenia skarg – bezpośrednio do sądu bądź za pośrednictwem organu, którego działalność lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W każdym z tych trybów termin jest zachowany, gdy skarga w terminie 30 dni wpłynęła do organu lub w tym samym terminie do sądu.
W rozpatrywanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego pouczenia, skargę wniósł w dniu 17 sierpnia 2004 r. do organu pierwszej instancji – Wojewody [...]. Organ ten dopiero przy piśmie z dnia 2 grudnia 2004 r. przekazał tę skargę Ministrowi Infrastruktury, wyjaśniając, że był przekonany o otrzymaniu jej tylko do wiadomości. Powyższe pismo wraz ze skargą wpłynęło do Ministra Infrastruktury w dniu 6 grudnia 2004 r.
W tej sytuacji należało uznać, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Tylko wówczas, gdyby Wojewoda Podkarpacki złożoną do niego skargę w terminie zakreślonym do wniesienia skargi, w tej sprawie do 1 września 2004 r., przekazał do sądu administracyjnego lub Ministra Infrastruktury można byłoby uznać, że skarga J. B. wpłynęła w terminie.
Trzeba też zaznaczyć, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. zawiera prawidłowe pouczenie.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.