Uzasadnienie
B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] wydane w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W następstwie wniesionej skargi B. B. nadesłała do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu strona ujawniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką i wnuczkiem. Jej majątek stanowi mieszkanie spółdzielcze o powierzchni [...] m2, oraz ok. [...] ha nieuzbrojonej łąki. Źródłem dochodu wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości [...] zł w tym dodatek specjalny w wysokości [...] zł. Uzasadniając wniosek strona wyjaśniła, że nie jest w stanie pokryć kosztów. Jest osobą schorowaną, starszą – ma prawie [...] lat.
Z przyznanej emerytury opłaca koszty związane z utrzymaniem mieszkania w którym w chwili obecnej nie zamieszkuje, gdyż przebywa w [...]. W lokalu tym zamieszkuje osoba w stosunku do której orzeczono eksmisję, jednak do dnia wniesienia wniosku nie opuściła ona lokalu. Skarżąca wyjaśniała również, że nie posiada żadnych oszczędności.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika procesowego. Skoro skarżąca pozostaje w trudnej sytuacji mieszkaniowej (opłaca zarówno czynsz we własnym mieszkaniu, jak i koszty pobytu w [...]), ponadto ponosi koszty zawiązane z codziennym utrzymaniem i wyżywieniem, to nie ulega wątpliwości, że nie jest w stanie przy uwzględnieniu tych wydatków opłacić kosztów związanych z samodzielnym ustanowieniem i opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika.
Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia B. B. od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawczyni zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.