Uzasadnienie
W dniu 20 stycznia 2009 r. F. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia [...] Dyrektorowi [...] zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w W., w obrębie [...] oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...], stanowiącej własność w [...] T. C. i w [...] F. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś stosownie do § 2 tego art. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Decyzja, której dotyczy skarga, wydana została przez Wojewodę [...] jako organ pierwszoinstancyjny i przysługiwało od niej stronom na podstawie art. 127 k.p.a. odwołanie do Ministra Infrastruktury – o czym skarżący został pouczony.
Jak z niniejszego wynika skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję pierwszoinstancyjną uznać należy za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak na wstępie.