Uzasadnienie
W dniu 13 listopada 2007 r. radca prawny M. S.-S. w imieniu W. S.-H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego.
W dniu 3 stycznia 2008 r. sekretarz sądowy sporządził notatkę, w której stwierdził, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano, według stanu na dzień 28 grudnia 2007 r., wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) od skargi wniesionej w sprawach skarg niewymienionych w § 2 ust. 1-5 rozporządzenia należny jest wpis stały w wysokości 200 zł. Wpis tego rodzaju, zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jednocześnie art. 221 tej ustawy wymaga, aby pismo (skargę) wniesione przez radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone odrzucić bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z akt sprawy wynika, że skarga sporządzona przez radcę prawnego M. S. –S. nie została opłacona wpisem stałym przy jej wniesieniu do Sądu w dniu 13 listopada 2007 r. Wobec tego podlegała ona odrzuceniu bez wezwania o uiszczenie wpisu.
Sąd zauważa,, że ust. 2 § 5 wskazanego wyżej rozporządzenia nakładający na sąd obowiązek wzywania adwokatów i radców prawnych do opłacenia wpisu stałego od skargi w dniu 17 marca 2006 r. został uchylony orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05, OTK-A 2006/3/27. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez fachowego pełnomocnika po tej dacie winna być więc opłacona przy jej wniesieniu do sądu bez wezwania, jak tego nakazują przepisy art. 219 i 221 powołanej wyżej ustawy.
Skoro tak się nie stało, to Sąd, na podstawie art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.